انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 99

1- [1] . المجدی 134/135.

2- [2] . المجدی 135.

3- [3] . الاصیلی 158.

4- [4] . عمده الطّالب 188 تا 190.

5- [5] . تهذیب الانساب 148/149.

6- [6] . الفصول الفخریّه /135.

7- [7] . بحار الانوار 50/329.

8- [8] . المجدی 135/136.

جعفر بن علی(کرّین) نسبت می داد. و گفته: که جماعتی از شیعه درباره ی او، و بعضی فرزندانش بعد از وی ادّعای امامت کرده و جعفر کارهای بچّگی و بد را ترک کرد. و رساله ای درباری جعفر به نام رساله ی رضویّه تألیف کرده است. و در توقیعی(1) که از ناحیه ی مقدّسه ی امام عصر عجّل الله فرجه وسیله ی محمّد بن عثمان عمریّ نائب خاصّ، برای اسحاق بن یعقوب به خطّ حضرت وارد شده دارد: (امّا سبیل عمّی جعفر و ولده فسبیل اخوه یوسف علی نبیّنا و آله و علیه السّلام) و این توقیع گرچه سند صحیح ندارد، لکن سبب احتیاط و توقّف در کار جعفر می شود، وبهتر است که در این باره اظهار نظر نشود.

فرزند سوّم امام دهم علیه السلام حضرت سیّد محمّد.

غیر از اصیلی(2) و لباب(3) کسی به دودمان او اشاره نکرده. و اصیلی گفته: دودمانش به جعفر بن نازوک ابن محمّد اصغر ابن عبدالله بن جعفر بن محمّد منتهی می شود. و منتجب الدّین(4) وی را ثقه، فاضل خوانده. در لباب(5) سادات مرو را از دودمان محمّد بن علیّ نقیّعلیه السلام دانسته و از اینان اسحاق بن احمد بن علیّ بن محمّد بن علیّ بن زید بن الحسین بن محمّد را نام برده. و در پاورقی لباب از نسّابه ی جلیل علّامه سیّد شهاب الدّین مرعشی اعلی الله مقامه آورده که