- پیش گفتار 1
- اشاره 1
- فقه در قرآن 3
- فقه در سخنان رسول خدا 4
- فقه در اصطلاح 5
- شرح واژه «حدیث» 7
- اصطلاح فقه الحدیث 8
- اشاره 9
- 1 - معارج نهج البلاغه، 11
- شروح و شارحان نهج البلاغه 11
- 3. حدائق الحقائق فی شرح نهج البلاغه، 14
- 4. شرح نهج البلاغۀ 15
- 5. شرح نهج البلاغه، 17
- 6. فی ظلال نهج البلاغۀ. 19
- 7. شرح نهج البلاغه، تألیف علامه محمد تقی جعفری 22
- خصوصیات شرح نهج البلاغه 22
- اشاره 22
- اشاره 24
- 8. بهج الصباغه شرح نهج البلاغه، تألیف علامه محمد تقی شوشتری 24
- 1. الاخبار الدخیله 25
- اشاره 25
- 1. تصحیف در سند؛ 2. تصحیف در متن. 25
- 3. تحریف در سند؛ 4. تحریف در متن. 26
- 5 و 6. تقدیم و تأخیر در کلمات 27
- عوامل اضطراب: 28
- عوامل شناخت حدیث صحیح از معلول: 28
- اسباب شناخت تصحیفات: 29
- 2. قاموس الرجال 29
- اشاره 34
- اشاره 35
- 1. شرح اصول کافی ملا صدرای شیرازی 35
- اهتمام ملاصدرا به سند روایات و راویان 38
- روش شناسی شرح اصول کافی 39
- 2. مرآه العقول فی أخبار آل الرسول علیهم السلام 43
- اشاره 43
- ویژگهای شرح کافی 51
- تحریف قرآن 58
- 3. شرح اصول کافی تألیف ملا صالح مازندرانی (1086 یا 1081 ه ق) 60
- روضه المتقین 62
- شناسایی من لا یحضره الفقیه 64
- خصوصیات کتاب روضه المتقین 66
- صحت وضعف در نزد قدما 69
- شروح تهذیب الاحکام 81
- اشاره 81
- ملاذ الاخیار فی فهم تهذیب الاحکام 87
- کتاب الوافی، شرح جوامع چهارگانه حدیثی 94
- اشاره 94
- شیوه نگارش الوافی 100
- روش وسائل الشیعه 101
- اشاره 102
- شرح های استبصار 102
- «الاستبصار فیما اختلف من الاخبار» 108
- «خبر مبتلی به معارض» 110
- «نمونه هایی از مرجحات شیخ طوسی» 112
- 2 - جمع بین روایات با تصرف در یکی 113
- نقد شیخ طوسی از روایات 114
- استقصاء الاعتبار فی شرح الاستبصار 116
- ویژگی های کتاب استقصاء الاعتبار 118
- برخی از مبانی علمی مؤلف: 120
- 13 - اضطراب از دیدگاه شیخ طوسی 128
- اشاره 131
- اشاره 132
- ویژگی های شرح صحیفۀ سجادیه (ریاض السالکین) 135
- یاد آوری: 139
- 2. شروح زیارت جامعه کبیره: 139
- اشاره 148
- 2 - شرح غرر ودرر آمدی 152
- اشاره 152
- سند احادیث 153
- آقا جمال الدین خوانساری 156
- خصوصیات کتاب شرح غرر 159
- شرح التوحید سید حیدر آملی 162
- 3. فقه الحدیث در بحارالانوار 162
- 4. فقه الحدیث در المیزان 168
- اشاره 168
- شیوه علامه طباطبایی در فقه الحدیث 172
- «شناخت حدیث موضوع» 173
- نقد حدیث؛ شاخه ای از فقه الحدیث 196
- بررسی سبب نزول آیات سوره انسان 211
- اشاره 222
- پیدایش اخباری گری 224
- اخباریین جدید 226
- ویژگی های کتاب الحدائق النّاضره 228
- وجوه شیخ در تبین معنای حدیث 232
- معنای لا ضرار 245
- مصادر حدیث لاضرر 247
- اشاره 248
- ضرورت پرداختن به لغت 249
- اشاره 249
- 1. غریب اللغه؛ 254
- 2. غریب القرآن: 255
- 3. غریب الحدیث 256
- اهمیت توجه به اشتقاق 261
- نقش لغت در ترجمه 272
- 1. منهج موضوعی 273
- بررسی منهج های لغت 273
- آشنایی با روشها و منهج های لغوی 273
- اشاره 273
- 2. منهج تقلیبی 274
- اشاره 276
- کتاب های دیگر این منهج 277
- اشاره 279
- 4. منهج اوّل کلمه 279
- 2. نحو 282
- اشاره 286
- کتاب المجازات النبویه 291
- بررسی مثالی مجاز از نظر سند و متن 296
- رجال الحدیث 306
- اشاره 322
- 1. داستان زینب بنت جحش 322
- بررسی سند چند حدیث موضوع 322
- درایه الحدیث 322
- اشاره 322
- اینک سند روایت 325
- رجال سند این روایت 326
- 2. بررسی اسناد افسانۀ غرانیق 328
- 3. داستان مسحور شدن پیامبر 335
- اشاره 340
- 1. نقل تمام حدیث وتوجه به صدر و ذیل حدیث؛ 341
- 4. توجه به سایر روایات و وحدت آنها؛ 343
- 3. توجه به شخصیت راوی؛ 343
- 2. توجه به سؤال؛ 343
- 5. توجه به روایات عامّه؛ 347
- 6. توجه به فتاوای متقدمان؛ 348
- 7. توجه به فتاوای عامه؛ 350
- 10. توجه به گونه صدور حدیث؛ 355
- مقایسه بین روایات خاصه و عامه و اثر آن 362
- 1. عدم اعتبار سیاق با دلیل قاطع 400
- 3. سیاق و برداشت فقهی 406
- الف - عدم تخصیص حدیث با مورد 415
- 4. نشانه های بی اعتباری سیاق در نزد فقیهان 415
- ب - توجه به علت حدیث 416
- 5. حجیت مفهوم موافقه و مخالفه 422
- اشاره 428
- جمع بین روایات 429
- گفتار اول: مفهوم تعارض 435
- گفتار دوم: اسباب پیدایش تعارض بین اخبار 436
- اشاره 436
- تقیه در روایات 444
- سؤال مردم از اصحاب ائمّه علیهم السلام 446
- تقیّه و مصالح شیعیان 448
- سابقۀ تاریخی علم علاج الحدیث: 458
- گفتار سوم: ترجیح بین روایات 460
که - حتی - در لباس پوشیدن نیز از مردم جدا شده و لباس های مخصوص غیر قابل پذیرش عرف را می پوشند.(1)
پیدایش اخباری گری
اخباری، جمع مکسّر است که به آن «یاء نسبت» ملحق شده است. اگر چه وقتی به جمع، یاء نسبت ملحق شود به مفرد بر می گردد و باید به مفرد آن یاء نسبت ملحق شود ولی برخی از الفاظ بر خلاف قاعده نحوی، یاء نسبت ملحق می شود. أخباری، اصطلاحی است که بر شخصی اطلاق می شود که حجیت قرآن و عقل را زیر سؤال برده و معتقد است که عقل، در احکام و فروع حجیت ندارد و ظاهر قرآن نیز مخصوص «مَنْ خُوطِبَ بِهِ» است و تفسیر آن جز از طریق روایات روا نمی باشد. و مؤسس این حرکت، محمد امین استرآبادی (1034 ه. ق) بود که با نوشتن «الفوائد المدنیه» افکار خود را نشر داد.(2) مرحوم شیخ انصاری (1281 ه ق) در کتاب فرائد الاصول، به طور مفصل به نقد آرای اخباری ها در مورد حجیت قرآن و عقل و نیز در مورد اصاله البرائه در شبهات حکمیّه پرداخته است. هر چند در کتاب های حدیثی و تاریخی ما بر طایفه ای از قدما نیز اخباری اطلاق شده، ولی طرز تفکر آنها با اخباریین که در دوره اخیر پدید آمده اند، فرق می کند؛ شخصیت هایی مثل محمّد بن یعقوب کلینی (329 ه ق) صاحب الکافی، علی بن بابویه قمی (329 ه ق) پدر شیخ صدوق، محمد بن الحسن الولید (م 343 ه ق) استاد شیخ صدوق، و خود شیخ صدوق،
1- . الحدائق الناضره، 27/1.
2- . موسوعه طبقات الفقهاء، القسم الثانی / 384؛ روضات الجنات، 250/4، 127/1؛ الفوائد المدنیه، المقدمه؛ مدخل علم فقه / 323؛ دائره المعارف تشیع، 7/2؛ المعالم الجدیده / 77؛ ادوار فقه / 293؛ نابغه فقه و حدیث / 331؛ الانوار النعمانیه، 129/3؛ دائره المعارف بزرگ اسلامی، 157/7؛ ده گفتار و اصل اجتهاد در اسلام، شهید مطهری؛ معارف و معاریف، 687/1.