دانش فقه الحدیث صفحه 226

داده است. شیخ انصاری در ابتدای مکاسب، «گروه اول» را اهل حدیث و «گروه دوم» را اهل اجتهاد و نظر می داند.

اخباریین جدید

در قرن دوازدهم، ملا محمّد امین استرآبادی (1034 ه ق)(1) که اتفاقاً از علمای برجسته و نامور شیعه بود، علیه اصولیان ظهور نمود و آرای خاصی را مطرح کرد و چون شعار دل ربایی داشت، بسیاری از اهل علم و - خصوصاً - توده شیعیان را جذب سخنان خود کرد. او چندین سال در مکه و مدینه سکنی گزید و افکار خود را در دو کتاب الفوائد المدینه و الفوائد المکیه نوشت و منتشر ساخت. محور بحث ها و سخنان وی در چند امر خلاصه می شد:

1. عدم حجیت ظاهر قرآن و روا نبودن تفسیر آن جزء با روایت.

2. عدم حجیت عقل.

3. جاری نشدن برائت در مورد شبهات حکمیه.

4. حجیت احادیث کتب اربعه.

آنها معتقدند: اسناد روایات کتاب های کافی، من لایحضره الفقیه، الاستبصار و تهذیب الاحکام نیاز به بررسی ندارند؛ چون مؤلفان آنها تضمین کرده اند که روایت غیر معتبر را در آن نقل نکنند؛ لذا آنچه در این کتاب ها آمده، معتبر می باشد.

استرآبادی(2) با نشر افکار خود پیروانی به دست آورد، البته پیروان او به داغی خود او نبوده، بلکه تکیه گاه آنها، بیشتر احادیث و روایات بود. مثلا در قرن یازدهم و دوازدهم، فقیهانی همچون علامه محمّد تقی مجلسی (1070 ه ق)، علامه محمّد