دانش فقه الحدیث صفحه 31

این کتاب، در 14 جلد تصحیح و به وسیلۀ انتشارات امیرکبیر به چاپ رسیده است.

از نکاتی که در مورد شرح نهج البلاغه استاد علامه شوشتری قابل توجه و عنایت است و بدان باید توجه داشت، احاطه و تسلط علامه شوشتری بر راویان، رجال و افرادی است که در وقایع تاریخی نقش داشته اند، این مطلب، به خاطر احاطۀ او بر منابع، کتاب های تاریخی و رجالی اهل سنت و جماعت است که شارح دیگر نهج البلاغه این مزیت را ندارند و به عقیده این جانب، اگر درصدد بررسی و اشاره هم برآیند، نخواهند توانست بدان گونه که علامه شوشتری وارد شده، آنها وارد شوند و بحث ها را پرورانند! نکته ای برای این حقیر حل نشده مانده، با آنکه در نوشته های علامه شوشتری تتبع بسیار داشته، و کتاب های او را بسیار تورق کرده ام، آن نکته این است که مؤلف در نقد حدیث بسیار حساس و بلکه خود از عَلَم داران این روش است و براساس متن شناسی، به تشخیص متن صحیح از غیر صحیح برمی آید و افزون بر دانش سندشناسی، از دانش متن شناسی نیز استفاده کرده و بر همین اساس به تألیف کتاب الاخبار الدخیله دست زده است؛ امّا در نقطه مقابل، جگونه کتابی با عنوان قضایا امیرالمؤمنین علیه السلام تألیف کرده است؟ متن عربی این اثر، به وسیلۀ دفتر نشر اسلامی حوزه علمیه قم چاپ، و نیز ترجمه شده و ترجمۀ آن بارها به چاپ رسیده است، او در این کتاب، مجموعه ای از روایاتی را گردآورده که آن را اصطلاحاً قضاوت های خاص امیرالمؤمنین علیه السلام نامیده است!، نوع روایات «قضاوت های حضرت امیر» چه بسا اشکال سندی، یا اشکال از ناحیۀ متن دارد و بعضی با اصول و قواعد کلی دین سازگار نیست و برین جهت، فقها آن موارد را به عنوان «قضیه فی واقعه» تلقی کرده اند و آن را نوعی حکم حکومتی دانسته اند این کتاب علامه شوشتری، توسط استاد هاشم معروف الحسنی از دانشمندان شیعۀ لبنان، مورد نقد و