دانش فقه الحدیث صفحه 351

شیعه، روایات عامه را نیز نوشت تا فقیه به هر دو نظر کند. این پیشنهاد را در زمینه جمع آوری احادیث در جامع الاحادیث الشیعه نیز داشته، اما موافقت دوستان خود را نتوانسته جلب نماید و بالاخره، جامع الاحادیث الشیعه با هدف گردآوری احادیث شیعه گردآمد.

به عنوان مثال، به این عبارت که از کتاب نهایه التقریر، تقریرات درس آیه اللّه بروجردی به وسیله آیه اللّه فاضل لنکرانی است، قابل توجه است: «وأما الروایتان الواردتان فی القیام فهما کأنّما متروکتین ولم یعمل بهما أحد من الاصحاب قبل الشهید الاول، نعم هو افتی بذلک فی الدروس واللمعه وتبعه الشهید والمحقق الثانیان و قد اشتهر الفتوی بذلک بعدهم ولکنه منهم خرق الاجماع المتقدمین المطلعین علی فتاوی الائمه حیث انهم تلقوا الفتاوی والاحکام الفقهیه یداً بید وخلفاً عن سلف ولم یقع فی البین فتره اصلاً الی ان وصلت بید المشایخ العظام والاساطین الکرام کالشیخ الطوسی والمتأخرین عنه فلا یجوز الغض عما هو المتسالم علیه بینهم مع کون هاتین الروایتین بمرئی منهم ومسمع فالاولی حملها علی التقیه لما عرفت سابقاً من ان الرکعتین بعد العتمه جالساً مما لم یقل به أحد من العامه بل قال أبوحنیفه: بأنها ثمان رکعات أربع قبل الفریضه وأربع بعدها منهم من قال: بأنها لما ذکرنا قال الشهید الثانی فی الروضه بعد الفتوی بجواز القیام: ان الاصل فیهما الجلوس.(1)

ثمّ انه وقع الاختلاف بین القائلین بجواز القیام فی ان رکعتی القیام بل تعدان ایضاً برکعه أم لا و اعترض علیهم کاشف اللثام: بأنه لا معنی لعد الرکعتین من قیام برکعه منه