سهل بن زیاد در آیینه علم رجال صفحه 131

در این روایت ارزشمند، پرستش شدن خداوند متعال در گرو عبادت های ائمه اطهار علیهم السلام انگاشته شده و نیز به سخن گفتن درختان با ایشان اشاره گردیده است؛ پیشامدی که پذیرفتن آن برای هر کسی ممکن نیست.

2.«علی بن محمد و محمد بن الحسن عن سهل بن زیاد عن موسی بن القاسم البجلی و محمد بن یحیی عن العمرکی بن علی جمیعا عن علی بن جعفر علیه السلام عن أخیه موسی علیه السلام قال قال أبوعبدالله علیه السلام فی قول الله تعالی اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ کَمِشْکاهٍ: فاطمه فِیها مِصْباحٌ الحسن الْمِصْباحُ فِی زُجاجَهٍ الحسین الزُّجاجَهُ کَأَنَّها کَوْکَبٌ دُرِّیٌّ فاطمه کوکب درّیٌ بین نساء أهل الدنیا یُوقَدُ مِنْ شَجَرَهٍ مُبارَکَهٍ إبراهیم علیه السلام زَیْتُونَهٍ لا شَرْقِیَّهٍ وَ لا غَرْبِیَّهٍ لا یهودیه و لا نصرانیه یَکادُ زَیْتُها یُضِیءُ یکاد العلم یتفجر بها وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلی نُورٍ إمام منها بعد إمام یَهْدِی اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ یَشاءُ یهدی الله للأئمه من یشاء وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ قلت أَوْ کَظُلُماتٍ قال الأول و صاحبه یَغْشاهُ مَوْجٌ الثالث مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ.. کَظُلُماتٍ الثانی بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ معاویه لعنه الله و فتن بنی أمیه إِذا أَخْرَجَ یَدَهُ المؤمن فی ظلمه فتنتهم لَمْ یَکَدْ یَراها وَ مَنْ لَمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُوراً إماما من ولد فاطمه فَما لَهُ مِنْ نُورٍ إمام یوم القیامه و قال فی قوله یَسْعی نُورُهُمْ بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ بِأَیْمانِهِمْ أئمه المؤمنین یوم القیامه تسعی بین یدی المؤمنین و بأیمانهم حتی ینزلوهم منازل أهل الجنه.(1)

در این حدیث ارزشمند نیز یکی از متشبهات قرآن بر ائمه اطهار علیهم السلام جری و تطبیق داده شده است که شاید این نیز به ذائقه برخی از پیشینیان خوش نیامده باشد و معانی غلوّآمیز را ازآن برداشت کرده باشند، چراکه به گفته مرحوم مفید، برخی از ایشان جای گاه امامان