سهل بن زیاد در آیینه علم رجال صفحه 72

10. شیخ طوسی قدس سره

درکتاب فهرست:

سهل بن زیاد آدمی رازی، کنیه اش أباسعید است. او ضعیف می باشد، و کتابی دارد که آن را ابن أبی جید، از محمد بن حسن، از محمد بن یحیی، از محمد بن أحمد بن یحیی، از سهل برای ما نقل نموده است، و نیز محمد بن حسن بن ولید، از سعد و حمیری از أحمد بن أبی عبدالله از سهل آن را روایت کرده اند.(1)

ایشان در همین کتاب در ذیل ترجمه محمد بن أحمد بن یحیی قدس سره نیز جریان استثنای ابن ولید را نقل می کند.(2)

درکتاب إستبصار:

ایشان در جزء 3 باب «أنه لا یصح الظهار بیمین» در ذیل حدیث 935 می فرماید:

و امّا خبر نخست، روایت ابوسعید آدمی است که در نزد ناقدین (ارزیابی کنندگان) اخبار بسیار ضعیف می باشد و ابوجعفر بن بابویه آن را از رجال نوادر الحکمه استثناء کرده است.(3)

در کتاب رجال:

ایشان یک بار سهل را از یاران امام جواد علیه السلام شمرده و می گوید: «سهل بن زیاد آدمی مکنّی به أباسعید و از اهالی ری می باشد»(4) و بار دیگر او را از یاران امام هادی علیه السلام نام برده و می فرماید: «سهل بن زیاد آدمی، کنیه اش أباسعید بوده و فردی ثقه و رازی (اهل ری)

1- (1) «سهل بن زیاد الأدمی الرازی یکنی أبا سعید، ضعیف، له کتاب أخبرنا به ابن أبی جید، عن محمد بن الحسن، عن محمد بن یحیی، عن محمد بن أحمد بن یحیی، عنه، و رواه محمد بن الحسن بن الولید، عن سعد و الحمیری عن أحمد بن أبی عبد الله عنه» (محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ص 228).
2- (2) محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ص 408 شماره 623.
3- (3) «و أما الخبر الأول فراویه أبو سعید الآدمی و هو ضعیف جدا عند نقاد الأخبار و قد استثناه أبو جعفر بن بابویه فی رجال نوادر الحکمه» (محمد بن حسن طوسی، الاستبصار فیما اختلف من الأخبار، 261:3).
4- (4) محمد بن حسن طوسی، الرجال، ص 375.