سهل بن زیاد در آیینه علم رجال صفحه 74

نیز در جای دیگر می نویسد:

... أما أبو الخیر اگر همان سهل بن زیاد آدمی باشد که ترجمه اش در ذیل شماره 189 آمد، پس او مورد تضعیف قرار گرفته است.(1)

3. ابن داوود قدس سره

ابن داوود به جز نقل اقوال شیخ در فهرست و ابن غضائری و نجاشی قدس سره، سخن دیگری درباره سهل نفرموده است؛(2) هرچند وی را در قسم دوم از رجال خود که به گفته خودش(3) ویژه مجروحین و مهملین می باشد، آورده است.(4) پس گویا به نظر ایشان نیز سهل بن زیاد ضعیف بوده است. همچنین وی سهل را در «فصل فی ذکر جماعه من الغلاه» نیز می آورد.(5)

4. علامه حلی قدس سره

ایشان می نویسد:

سهل - بدون یاء - بن زیاد آدمی رازی، کنیه اش أباسعید و از یاران أباالحسن ثالث می باشد؛ گفته شیخ طوسی درباره او دوگانگی دارد، چراکه در یک جا می فرماید او ثقه است و در موارد گوناگون می گوید ضعیف است.(6)

و سپس گفته نجاشی و ابن غضائری درباره او را نقل می نماید.

افزون بر این، وی سهل بن زیاد را در قسم دوم که ویژه مذمومین و ضعیفان است، می آورد که نشان از پذیرفتن این رأی از سوی ایشان می باشد. همچنین، ایشان در بسیاری از کتاب های فقهی خود به ضعف او تصریح می کند.(7)

1- (1) همان، 15:2.
2- (2) حسن بن علی بن داود حلی، رجال ابن داوود، ص 460 شماره 222.
3- (3) همان، ص 413.
4- (4) همان، ص 539.
5- (5) همان، ص 539.
6- (6) حسن بن یوسف اسدی حلی (علّامه)، خلاصه الأقوال، ص 229.
7- (7) حسن بن یوسف بن مطهر اسدی حلی (علّامه)، تذکره الفقهاء، 141:6 و 208:6؛ مختلف الشیعه؛ 227:1 و 294:2 و 100:3 و 540:3 و 21:4 و 92:4 و 384:6 و 402:7 و 507:8 و 230:9؛ منتهی المطلب، مقدمه: 22 و 36:2 و 119:2 و 271:2 و 247:9 و 327:9 و 396:9 و 493:9 و 262:10.