دروس حوزه علمیه جدید پایه 1 صفحه 1039

صفحه 1039

1- در اصل تَعَهَّدَ بود معلوم بود، خواستیم مجهولش گردانیم اولش را که تاء است ضمّه دادیم و ماقبل آخرش را کسره تُعَهِّد شد التباس رسانید بفعل مضارع مخاطب باب تفعیل مثل تُصَرِّف خواستیم از التباس درآوریم فاء الفعلش را که عین باشد نیز ضمه دادیم تُعُهِّدَ شد یعنی عهد کَرده شد یکمرد غایب در زمان گذشته.

2- در اصل تَعاهَدَ بود معلوم بود، خواستیم مجهولش گردانیم اولش را که تاء باشد ضمه دادیم و ماقبل آخرش را کسره تُعَاهِدَ شد التباس رساند بفعل مضارع مخاطب باب مفاعله چون تُضَارِبُ خواستیم از التباس بیرون آوریم فاء الفعلش را نیز ضمه دادیم که عین باشد و بعد تلفظ ممکن نشد الف ساکن، ماقبل مضموم را قلب بواو کردیم تُعُوهِدَ شد یعنی عهد کرده شد یکمرد غایب در زمان گذشته.

3- اُکتُسِبَ در اصل اِکتَسَبَ بود فعل ماضی معلوم بود خواستیم مجهولش بنا کنیم اول متحرک منه را که تاء باشد ضمه دادیم و ماقبل آخرش را کسره و همزه بمتابعت اول متحرک منه مضموم گشت اُکتُسِبَ شد یعنی قبول کسب کرده شد یک مرد غایب در زمان گذشته

4- اُستُخرِجَ در اصل اِستَخرَجَ بود معلوم بود خواستیم مجهولش بنا کنیم اول متحرک منه را که تاء باشد ضمه دادیم و ما قبل آخر را کسره همزه بمتابعت اول متحرک منه مضموم گشت اُستُخْرِجَ شد یعنی طلب خروج کرده شد یکمرد غایب در زمان گذشته

مضموم شوند و لام اوّل مکسور و الف منقلب گردد به واو (1)چون اُحْمُورَّ (2)اُحْمُورّا اُحْمُورّوا تا آخر و در باب فَعْلَلَ فاء مضموم شود و لام الفعل اوّل مکسور چون دُحْرِجَ دُحْرِجا دُحْرِجُوا تا آخر و در باب تفعلل تاء و فاء مضموم شوند و لام اوّل مکسور چون تُدُحْرِجَ (3)تُدُحْرِجا تُدُحْرِجُوا الخ و در باب افعنلال همزه و عین مضموم شوند و لام اوّل مکسور چون اُحْرُنْجِمَ(4) اُحْرُنْجِما اُحْرُنْجِمُوا تا آخر و در باب اِفْعِلْلال نیز همزه وعین مضموم شوند و لام اوّل مکسور چون اُقْشُعِرَّ اُقْشُعِرّا اُقْشُعِرُّوا تا آخر.

[شماره صفحه واقعی : 28]

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه