کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 1 صفحه 2098

صفحه 2098

چکیده

1-«قضیه»عبارت است از: مرکّب تامّی که ذاتاً بتواند متّصف به صدق و یا کذب شود.

2-«صورت قضیّه»عبارت است از: ساختار و نحوه کنار هم قرار گرفتن اجزای قضیّه، و«مادّه قضیّه»عبارت است از: محتوا و مفاد آن.

3- قضیه در تقسیم نخست به«حملی»و«شرطی»تقسیم می شود: قضیّه حملی قضیّه ای است که در آن به ثبوت چیزی برای چیزی و یا نفی چیزی از چیزی حکم شده باشد و قضیّه شرطی قضیّه ای است که در آن به وجود یا عدم نسبتی بین دو یا چند قضیّه حکم شده باشد.

4- قضیّه حملی به اعتبار موضوع به شخصیّه، طبیعیّه، مهمله و محصوره تقسیم می شود.

5- به لفظ حاکی از تعداد افراد موضوع، در قضیّه محصوره«سور»قضیه و به عنصر ایجاب یا سلب در قضیه، در اصطلاح،«کیف»گفته می شود.

6- اگر در قضیه ادات سلب به صورت جزئی از موضوع یا جزئی از محمول و یا جزئی از هر دو به کار رود،«معدوله»است و در غیر این صورت«محصّله».

7- به نحوه ارتباط موضوع و محمول در متن واقع، مادّه«قضیّه»و به لفظ حاکی از آن«جهت»می گویند.

8- قضیّه ای که در آن جهت ذکر شده باشد«موجّهه»است و قضیّه ای که فاقد جهت باشد«مطلقه»نام دارد.

9- قضیّه حملی موجبه به اعتبار ظرف تحقق موضوع به ذهنیّه، خارجیّه و حقیقیه تقسیم می شود.

[شماره صفحه واقعی : 89]