دروس حوزه علمیه جدید پایه 4 صفحه 2063

گذشته آنها هر چه بوده گذشته، مهم امروز است که دعوت رهبر الهی را «لبیک» گفته اند و در مقام خود سازی بر آمده اند.

سوره الشعراء(26): آیه 113

(آیه 113)- اگر آنها در گذشته کار خوب یا بدی کرده اند «حساب آنها تنها با پروردگار من است اگر شما می فهمیدید» و درک و تشخیص می داشتید (إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلی رَبِّی لَوْ تَشْعُرُونَ).

سوره الشعراء(26): آیه 114

(آیه 114)- آنچه وظیفه من است این است که من پر و بال خود را برای همه حق جویان بگشایم «و من هرگز ایمان آورندگان را طرد نخواهم کرد» (وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِینَ).

سوره الشعراء(26): آیه 115

(آیه 115)- تنها وظیفه من این است که مردم را انذار کنم «من تنها انذار کننده ای آشکارم» (إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِیرٌ مُبِینٌ).

هر کس این هشدار مرا بشنود و از راه انحراف به صراط مستقیم، باز گردد پیرو من است، هر که باشد و در هر وضع مادی و شرایط اجتماعی.

سوره الشعراء(26): آیه 116

(آیه 116)- نجات نوح و غرق مشرکان خود خواه: عکس العمل این قوم گمراه و لجوج در برابر نوح همان بود که همه زور گویان در طول تاریخ داشتند، و آن تکیه بر قدرت و زور و تهدید به نابودی بود «گفتند: ای نوح (بس است) اگر از این سخنان خودداری نکنی (و فضای جامعه ما را با گفتگوهایت تلخ و تاریک سازی) بطور قطع سنگباران خواهی شد»! (قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ یا نُوحُ لَتَکُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِینَ).

سوره الشعراء(26): آیه 117

(آیه 117)- «نوح» که می بیند این دعوت مستمر و طولانی با این منطق روشن و با آن همه صبر و شکیبایی جز در عده قلیلی تأثیر نگذارده، سر انجام شکایت به درگاه خدا می برد و ضمن شرح حال خود تقاضای جدایی و نجات از چنگال این ستمگران بی منطق می کند.

«عرض کرد: پروردگارا! قوم من مرا تکذیب کردند» (قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِی کَذَّبُونِ).

سوره الشعراء(26): آیه 118

(آیه 118)- سپس عرض می کند: اکنون که هیچ راهی برای هدایت این گروه

[شماره صفحه واقعی : 383]