دروس حوزه علمیه جدید پایه 4 صفحه 2070

پرداخته، و به آنها هشدار می دهد: «پس از مخالفت فرمان خدا بپرهیزید و مرا اطاعت کنید» (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِیعُونِ)

سوره الشعراء(26): آیه 151

(آیه 151)- «و فرمان مسرفان را اطاعت نکنید» (وَ لا تُطِیعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِینَ).

سوره الشعراء(26): آیه 152

(آیه 152)- «همانها که در زمین فساد می کنند و هرگز اصلاح نمی کنند» (الَّذِینَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ وَ لا یُصْلِحُونَ).

«اسراف» همان تجاوز از حدّ قانون آفرینش و قانون تشریع است و در یک نظام صحیح هر گونه تجاوز از حد موجب فساد و از هم گسیختگی می شود، و به تعبیر دیگر سر چشمه فساد، اسراف است و نتیجه اسراف فساد.

سوره الشعراء(26): آیه 153

(آیه 153)- لجاجت و سر سختی قوم صالح: در آیات گذشته منطق مستدل و خیر خواهانه صالح را در برابر قوم گمراه شنیدید، اکنون در اینجا، منطق قوم را در برابر او بشنوید.

آنها «گفتند: ای صالح! تو مسحور شده ای و عقل خود را از دست داده ای» لذا سخنان ناموزونی می گویی! (قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِینَ).

سوره الشعراء(26): آیه 154

(آیه 154)- از این گذشته «تو فقط بشری همچون مایی» (ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا). و هیچ عقلی اجازه نمی دهد از انسانی همچون خودمان اطاعت کنیم! «اگر راست می گویی آیت و نشانه ای بیاور» تا ما به تو ایمان بیاوریم (فَأْتِ بِآیَهٍ إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ).

سوره الشعراء(26): آیه 155

(آیه 155)- به هر حال این گروه سر کش، نه به خاطر حق طلبی که به خاطر بهانه جویی تقاضای معجزه کردند، و باید به آنها اتمام حجت می شد، لذا صالح به دستور خداوند «گفت: این ناقه ای است که برای او سهمی از آب قریه است، و برای شما سهم روز معینی» (قالَ هذِهِ ناقَهٌ لَها شِرْبٌ وَ لَکُمْ شِرْبُ یَوْمٍ مَعْلُومٍ).

این «ناقه» یک شتر عادی و معمولی نبوده است و بطرز معجزآسایی از دل کوه بر آمد، و از ویژگیهای آن این بود که یک روز آب آبادی را به خود تخصیص می داد و می نوشید.

سوره الشعراء(26): آیه 156

(آیه 156)- به هر حال صالح مأمور بود که به آنها اعلام کند این شتر عجیب

[شماره صفحه واقعی : 390]