دروس حوزه علمیه جدید پایه 4 صفحه 2337

1- قُلْعه - بضم القاف و سکون اللام، و بضمتین، و بضم ففتح -: یقال منزل قلعه أی لا یملک لنازله، أو لا یدری متی ینتقل عنه.

2- البُلْغه: الکفایه و ما یتبلغ به من العیش.

3- الحِذْر - بالکسر -: الاحتراز و الاحتراس.

4- الأزْرِ - بالفتح -: القوه.

5- بَهَرَ - کمنع -: غلب، أی یغلبک علی أمرک.

6- إخلاد أهل الدنیا: سکونهم إلیها.

7- التکالب: التواثب.

8- نعاه: أخبر بموته. و الدنیا تخبر بحالها عن فنائها.

برای رفتن از دنیا، نه پایدار ماندن در آن، برای مرگ، نه زندگی جاودانه در دنیا، که هر لحظه ممکن است از دنیا کوچ کنی، و به آخرت در آیی. و تو شکار مرگی هستی که فرار کننده آن نجاتی ندارد، و هر که را بجوید به آن می رسد، و سرانجام او را می گیرد. پس، از مرگ بترس نکند زمانی سراغ تو را گیرد که در حال گناه یا در انتظار توبه کردن باشی و مرگ مهلت ندهد و بین تو و توبه فاصله اندازد، که در این حال خود را تباه کرده ای. پسرم فراوان بیاد مرگ باش، و به یاد آنچه که به سوی آن می روی، و پس از مرگ در آن قرار می گیری. تا هنگام ملاقات با مرگ از هر نظر آماده باش، نیروی خود را افزون، و کمر همّت را بسته نگهدار که ناگهان نیاید و تو را مغلوب سازد. مبادا دلبستگی فراوان دنیا پرستان، و تهاجم حریصانه آنان به دنیا، تو را مغرور کند، چرا که خداوند تو را از حالات دنیا آگاه کرده، و دنیا نیز از وضع خود تو را خبر داده، و از زشتی های روزگار پرده برداشته است.

13 -شناخت دنیا پرستان

متن

فَإِنَّمَا أَهْلُهَا کِلاَبٌ عَاوِیَهٌ وَ سِبَاعٌ ضَارِیَهٌ (1) یَهِرُّ (2) بَعضُهَا عَلَی بَعضٍ وَ یَأکُلُ عَزِیزُهَا ذَلِیلَهَا وَ یَقهَرُ کَبِیرُهَا صَغِیرَهَا نَعَمٌ (3) مُعَقّلَهٌ (4) وَ أُخرَی مُهمَلَهٌ قَد أَضَلّت (5) عُقُولَهَا وَ رَکِبَت مَجهُولَهَا (6) سُرُوحُ عَاهَهٍ (7) بِوَادٍ وَعثٍ (8) لَیْسَ لَهَا رَاعٍ یُقِیمُهَا وَ لاَ مُسِیمٌ (9) یُسِیمُهَا سَلَکَتْ بِهِمُ الدُّنْیَا طَرِیقَ الْعَمَی وَ أَخَذَتْ بِأَبْصَارِهِمْ عَنْ مَنَارِ الْهُدَی فَتَاهُوا فِی حَیْرَتِهَا وَ غَرِقُوا فِی نِعْمَتِهَا وَ اتَّخَذُوهَا رَبّاً

[شماره صفحه واقعی : 19]