دروس حوزه علمیه جدید پایه 4 صفحه 2614

1- حیدر، اسد، همان کتاب، ص 38.

2- نجاشی، فهرست اسماء مصنفی الشیعه، تحقیق: سید موسی شبیری زنجانی، ص 39 و40.

3- تهذیب التهذیب، ج1، ص 88.

4- مرآه الجنان، ج2، ص 304.

«هشام بن سالم» می گوید: روزی با گروهی از یاران امام صادق(علیه السلام) در محضر آن حضرت نشسته بودیم. یک نفر مرد شامی اجازه ورود خواست و پس از کسب اجازه، وارد مجلس شد. امام فرمود: بنشین. آن گاه پرسید: چه می خواهی؟

مرد شامی گفت: شنیده ام شما به تمام سؤالات و مشکلات مردم پاسخ می گویید، آمده ام با شما بحث و مناظره بکنم!

امام فرمود:

_ در چه موضوعی؟

شامی گفت:

_ درباره کیفیت قرائت قرآن.

امام رو به «حمران» کرده فرمود:

_ حمران جواب این شخص با تو است!

مرد شامی:

_ من می خواهم با شما بحث کنم، نه با حمران!

_ اگر حمران را محکوم کردی، مرا محکوم کرده ای!

مرد شامی ناگزیر با حمران وارد بحث شد. هرچه شامی پرسید، پاسخ قاطع و مستدلی از حمران شنید، به طوری که سرانجام از ادامه بحث فروماند و سخت ناراحت و خسته شد!

امام فرمود:

_ (حمران را) چگونه دیدی؟

_ راستی حمران خیلی زبردست است، هرچه پرسیدم به نحو شایسته ای پاسخ داد!

شامی گفت: می خواهم درباره لغت و ادبیات عرب با شما بحث کنم.

امام رو به «ابان بن تغلب» کرد و فرمود: با او مناظره کن. ابان نیز راه هرگونه گریز را به روی او بست و وی را محکوم ساخت.

[شماره صفحه واقعی : 372]