دروس حوزه علمیه جدید پایه 4 صفحه 2676

1- حاج شیخ عباس قمی، الأنوار البهیه، ص 170.

2- مختصر تاریخ العرب، ط 2، تعریب: عفیف البعلبکی، ص 209.

پرافتخار آن حضرت آشنایی دارن_د، در برابر عظمت شخصیت اخلاقی وی سر تعظیم فرود آورده اند.

«ابن حجر هیتمی»، دانشمند ومحدث مشهور جهان تسنُّن، می نویسد:

م_وسی کاظ_م وارث علوم و دانش های پدر و دارای فضل و کمال او بود. وی در پرتو عفو و گذشت و بردباری فوق العاده ای که (در رفتار با مردم نادان) از خود نشان داد، کاظم لقب یافت و در زمان او هیچ کس در معارف الهی و دانش و بخشش به پایه او نمی رسید.(1)

کارنامه سیاه خلافت، در عصر امام

حاکمان عصر امام هفتم

از سال 148 هجرت که امام صادق(علیه السلام) به شهادت رسید، دوران امامت حضرت کاظم(علیه السلام) آغاز گردید. آن حضرت در این دوران با خلفای یاد شده در زیر معاصر بود:

1. عبدالله، مشهور به ابوجعفر منصور دوانیقی (136_ 15)

2. محمد، ملقب به مهدی (158_ 169)

3. موسی، ملقب به هادی (169_ 170)

4. هارون، ملقب به رشید (170_ 193)

کارنامه سیاه خلافت در عصر امام کاظم(علیه السلام)

در مجموع، کارنامه خلفای یاد شده، کارنامه ای سیاه و آلوده به فساد و ستم گری بود و امام کاظم(علیه السلام) و شیعیان و علویان در عصر هر کدام از آن ها به نحوی در فشار و مضیقه بودند. در این جا، به ترتیب، نگاهی اجمالی به کارنامه هر یک از آن ها می افکنیم و موضع امام هفتم را در آن اوضاع، مورد بررسی قرار می دهیم:

[شماره صفحه واقعی : 434]