کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1245

صفحه 1245

به کار می رود استفاده می کنند همچنین از خاصیت سیّال بودن آب دریاها، و نیروی وزش بادها بهره می گیرند، و خداست که در آن مواد، و در دریا و باد این خواص و آثار را آفریده.

سوره الرحمن(55): آیه 25

(آیه 25)- و بار دیگر این سؤال پر معنی را تکرار کرده، می فرماید: «پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می کنید»؟ (فَبِأَیِّ آلاءِ رَبِّکُما تُکَذِّبانِ).

سوره الرحمن(55): آیه 26

(آیه 26)- ما همه فانی و بقا بس تو را است! باز در ادامه شرح نعمتهای الهی در اینجا می افزاید: «همه کسانی که روی آن [- زمین ] هستند فانی می شوند» (کُلُّ مَنْ عَلَیْها فانٍ).

اما چگونه «مسأله فنا» می تواند در زمره نعمتهای الهی قرار گیرد؟ ممکن است از این نظر باشد که این فنا به معنی فنای مطلق نیست، بلکه دریچه ای است به عالم بقا و دالان و گذرگاهی است که شرط وصول به سرای جاویدان عبور از آن است.

و یا از این نظر که ذکر نعمتهای فراوان گذشته ممکن است مایه غفلت و غرق شدن گروهی در زندگی دنیا و انواع خوردنیها و نوشیدنیها و لؤلؤ و مرجان و مرکبهای را هوارش گردد، لذا یادآوری می کند که این دنیا جای بقا نیست، و این تذکر خود نعمتی است بزرگ.

سوره الرحمن(55): آیه 27

(آیه 27)- در این آیه می افزاید «تنها ذات ذو الجلال و گرامی پروردگارت باقی می ماند» (وَ یَبْقی وَجْهُ رَبِّکَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ).

«وجه» از نظر لغت به معنی صورت است که به هنگام مقابله با کسی با آن مواجه و رو برو می شویم، ولی هنگامی که در مورد خداوند به کار می رود منظور ذات پاک او است.

اما «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِکْرامِ» که توصیفی است برای «وجه» اشاره به صفات جمال و جلال خداست، زیرا ذو الجلال از صفاتی خبر می دهد که خداوند «اجل» و برتر از آن است (صفات سلبیه) و «اکرام» به صفاتی اشاره می کند که حسن و ارزش چیزی را ظاهر می سازد و آن «صفات ثبوتیه» خداوند مانند علم و قدرت و حیات اوست.

[شماره صفحه واقعی : 56]