کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1516

صفحه 1516

سوره المدثر(74): آیه 14

(آیه 14)- و بعد به سایر مواهبی که به او ارزانی داشته بود بطور کلی اشاره کرده، می فرماید: «وسائل زندگی را از هر نظر برای وی فراهم ساختم» (و مهدت له تمهیدا).

نه فقط مال و فرزندان برومند، بلکه در جهات اجتماعی و جنبه های جسمانی از هر نظر غرق در نعمت بود.

سوره المدثر(74): آیه 15

(آیه 15)- ولی او به جای این که در برابر بخشنده این همه نعمتها سر تعظیم فرود آورد، و پیشانی به آستانش بساید، در مقام کفران و افزون طلبی برآمد و با این همه مال و نعمت «باز هم طمع دارد که بر (نعمتهای) او بیفزایم» (ثم یطمع ان ازید).

این منحصر به «ولید بن مغیره» نبود، بلکه همه دنیا پرستان چنیند، هرگز عطش آنها فرو نمی نشیند، و اگر هفت اقلیم را زیر نگین آنها قرار دهند باز هم در بند اقلیمی دیگرند.

سوره المدثر(74): آیه 16

(آیه 16)- ولی این آیه با شدت تمام دست ردّ به سینه این نامحرم می گذارد، می گوید: «هرگز چنین نخواهد شد (که بر نعمتش بیفزایم) چرا که او نسبت به آیات ما دشمنی می ورزد» (کلا انه کان لآیاتنا عنیدا).

و با این که به خوبی می دانست که این قرآن نه کلام جن است و نه کلام بشر، ریشه هائی نیرومند و شاخه هایی پرثمر و جاذبه ای بی مانند دارد باز آن را «سحر» می نامید و آورنده آن را ساحر!

سوره المدثر(74): آیه 17

(آیه 17)- و در این آیه، به سرنوشت دردناک او با عبارتی کوتاه و پر معنی اشاره کرده، می فرماید: «و به زودی او را مجبور می کنم که از قلّه زندگی بالا رود» و سپس او را به زیر می افکنم (سارهقه صعودا).

احتمال دارد که آیه اشاره به عذاب دنیوی «ولید» در این جهان باشد، زیرا او بعد از رسیدن به اوج قله پیروزی در زندگی فردی و اجتماعی چنان سقوط کرد که تا آخر عمر مرتبا اموال و فرزندان خود را از دست می داد و بیچاره شد.

[شماره صفحه واقعی : 327]