کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1533

صفحه 1533

انسانها آغاز می گردد «آن روز انسان می گوید: راه فرار کجاست!» (یقول الانسان یومئذ این المفر).

آری! انسانهای کافر و گنهکار که روز قیامت را تکذیب می کردند آن روز از شدت خجالت و شرم پناهگاهی می جویند، و از سنگینی بار گناه و ترس از عذاب راه فرار می طلبند.

سوره القیامه(75): آیه 11

(آیه 11)- ولی به زودی به آنها گفته می شود: «هرگز چنین نیست، راه فرار و پناهگاهی وجود ندارد» (کلا لا وزر).

سوره القیامه(75): آیه 12

(آیه 12)- «آن روز قرارگاه نهائی تنها به سوی پروردگار تو است» (الی ربک یومئذ المستقر)

سوره القیامه(75): آیه 13

(آیه 13)- سپس می افزاید: «در آن روز انسان را از تمام کارهائی که از پیش یا پس فرستاده آگاه می کنند» (ینبؤا الانسان یؤمئذ بما قدم و اخر)

.منظور از این دو تعبیر اعمالی است که در حیات خود از پیش فرستاده، یا آثاری که بعد از مرگ از او باقیمانده، اعم از سنت نیک و بد که در میان مردم گذاشته و به آن عمل می کنند و حسنات و سیئاتش به او می رسد، و یا کتاب و نوشته ها، و بناهای خیر و شر، و فرزندان صالح و ناصالح، که آثارش به او می رسد.

در حدیثی از امام باقر علیه السّلام در تفسیر این آیه آمده است که فرمود: «در آن روز به انسان خبر می دهند آنچه از خیر و شر را مقدم داشته، و آنچه مؤخر نموده است، از سنتهائی که از خود به یادگار گذارده، تا کسانی که بعد از او می آیند به آن عمل کنند، اگر سنت بدی بوده به اندازه گناه عمل کنندگان بر او خواهد بود، بی آنکه چیزی از گناه آنان بکاهد، و اگر سنّت خیری بوده همانند پاداشهای آنها برای او خواهد بود بی آنکه چیزی از اجر آنها کاسته شود».

سوره القیامه(75): آیه 14

(آیه 14)- در این آیه می افزاید: گرچه خداوند و فرشتگان او، انسان را از تمام اعمالش آگاه می کنند، ولی نیازی به این اعلام نیست، «بلکه انسان خودش از وضع خود آگاه است» (بل الانسان علی نفسه بصیره)

. و خود و اعضایش در آن روز بزرگ شاهد و گواه او هستند.

[شماره صفحه واقعی : 344]