کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1604

صفحه 1604

همان برادری که با جان برابر بود و همه جا به یاد او بود و در فکر او، امروز بکلی از او گریزان می شود.

سوره عبس(80): آیه 35

(آیه 35)- «و (همچنین) از مادر و پدرش» (و امه و ابیه).

سوره عبس(80): آیه 36

(آیه 36)- «و زن و فرزندانش» (و صاحبته و بنیه).

و به این ترتیب انسان نزدیکترین نزدیکانش را که برادر و پدر و مادر و زن و فرزند هستند نه فقط فراموش می نماید بلکه از آنها فرار می کند و این نشان می دهد هول و وحشت محشر آنقدر زیاد است که انسان را از تمام پیوندها و علائقش جدا می کند.

سوره عبس(80): آیه 37

(آیه 37)- در این آیه دلیل این فرار را بیان کرده، می فرماید: «در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملا به خود مشغول می سازد» (لکل امرئ منهم یومئذ شأن یغنیه).

در حدیثی آمده است که بعضی از خاندان پیامبر صلّی اللّه علیه و آله از آن حضرت سؤال کردند که آیا در روز قیامت انسان به یاد دوست صمیمیش می افتد؟

در پاسخ فرمود: «سه موقف است که هیچ کس در آنها به یاد هیچ کس نمی افتد: اول پای میزان سنجش اعمال است تا ببیند آیا میزانش سنگین است یا سبک؟ سپس بر صراط است تا ببیند آیا از آن می گذرد یا نه؟ و سپس به هنگامی است که نامه های اعمال را به دست انسانها می دهند تا ببیند آن را به دست راستش می دهند یا دست چپ؟ این سه موقف است که در آنها کسی به فکر کسی نیست، نه دوست صمیمی، نه یار مهربان، نه افراد نزدیک، نه دوستان مخلص، نه فرزندان، و نه پدر و مادر، و این همان است که خداوند متعال می فرماید: در آن روز هر کسی به قدر کافی به خود مشغول است.»

سوره عبس(80): آیه 38

(آیه 38)- سپس به چگونگی حال مؤمنان و کافران در آن روز پرداخته، می گوید: «چهره هائی در آن روز گشاده و نورانی است» (وجوه یومئذ مسفره).

سوره عبس(80): آیه 39

(آیه 39)- «خندان و مسرور است» (ضاحکه مستبشره).

سوره عبس(80): آیه 40

(آیه 40)- «و صورتهائی در آن روز غبار آلود است» (و وجوه یؤمئذ علیها غبره).

[شماره صفحه واقعی : 415]