کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1709

صفحه 1709

بنابر این، معیار خوشبختی و بدبختی همان کفر و ایمان است با پیامدهای عملی که این دو دارد و به راستی کسی که آن همه نشانه های هدایت و امکانات برای ایمان و تقوا را نادیده بگیرد مصداق روشن «اشقی» و بدبخت ترین مردم است.

سوره اللیل(92): آیه 17

(آیه 17)- سپس سخن از گروهی می گوید که از این آتش شعله ور سوزان برکنارند، می فرماید: «به زودی با تقواترین مردم از آن (آتش سوزان) دور داشته می شود» (و سیجنبها الاتقی).

سوره اللیل(92): آیه 18

(آیه 18)- «همان کسی که مال خود را (در راه خدا) می بخشد تا پاک شود» (الذی یؤتی ماله یتزکی).

تعبیر به «یتزکّی» در حقیقت اشاره به قصد قربت و نیت خالص است خواه این جمله به معنی کسب نمو معنوی و روحانی باشد، یا به دست آوردن پاکی اموال، چون «تزکیه» هم به معنی «نمو دادن» آمده و هم «پاک کردن».

سوره اللیل(92): آیه 19

(آیه 19)- سپس برای تأکید بر مسأله خلوص نیت آنها در انفاقهایی که دارند، می افزاید: «و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد» (و ما لاحد عنده من نعمه تجزی).

سوره اللیل(92): آیه 20

(آیه 20)- «بلکه تنها هدفش جلب رضای پروردگار بزرگ اوست» (الا ابتغاء وجه ربه الاعلی).

یعنی انفاق مؤمنان پرهیزکار به دیگران نه از روی ریاست، و نه به خاطر جوابگوئی خدمات سابق آنها، بلکه انگیزه آن تنها و تنها جلب رضای خداوند است، و همین است که به آن انفاقها ارزش فوق العاده ای می دهد.

سوره اللیل(92): آیه 21

(آیه 21)- و سر انجام در آخرین آیه این سوره به ذکر پاداش عظیم و بی نظیر این گروه پرداخته، و در یک جمله کوتاه، می گوید: «و به زودی راضی و خشنود می شود» (و لسوف یرضی).

آری! همان گونه که او برای رضای خدا کار می کرد خدا نیز او را راضی می سازد، رضایتی گسترده و نامحدود که تمام نعمتها در آن جمع است.

«پایان سوره لیل»

[شماره صفحه واقعی : 520]