کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1770

صفحه 1770

سوره الهمزه(104): آیه 7

(آیه 7)- «آتشی که از دلها سر می زند» و نخستین جرقه هایش در قلوب ظاهر می شود! (التی تطلع علی الافئده).

یعنی خداوند، این مغروران خود خواه برتربین را در آن روز به صورت موجوداتی ذلیل و بی ارزش در آتش دوزخ پرتاب می کند، تا نتیجه کبر و غرور خود را ببینند.

عجب این که این آتش برخلاف تمام آتشهای دنیا اول بر دلها شراره می زند، و درون را می سوزاند، نخست قلب را، و بعد مغز و استخوان را، و سپس به خارج سرایت می کند.

چرا چنین نباشد؟ در حالی که قلبهای آنها کانون کفر و کبر و غرور بود و مرکز حب دنیا و ثروت و مال.

آری! آنها دل مؤمنان را در این دنیا با سخریه ها و عیبجوئی و غیبت و تحقیر سوزاندند، عدالت الهی ایجاب می کند که آنها کیفری همانند اعمالشان را ببینند.

سوره الهمزه(104): آیه 8

(آیه 8)- در آخرین آیات این سوره می فرماید: «این آتش بر آنها فرو بسته شده»! (انها علیهم مؤصده).

در حقیقت همان گونه که آنها اموال خود را در گاو صندوقها و مخازن در بسته نگاه می داشتند خداوند هم آنها را در عذاب در بسته دوزخ که راه خلاص و نجاتی از آن نیست زندانی می کند.

سوره الهمزه(104): آیه 9

(آیه 9)- و سر انجام می گوید: «در ستونهای کشیده و طولانی» قرار خواهند داشت (فی عمد ممدده).

جمعی از مفسران این تعبیر را اشاره به میخهای عظیم آهنین دانسته اند که درهای جهنم محکم با آن بسته می شود، به گونه ای که راه خروج مطلقا از آن وجود ندارد، و بنابر این تأکیدی است بر آیه قبل که می گوید: درهای جهنّم را بر آنها می بندند و از هر طرف محصورند.

«پایان سوره همزه»

[شماره صفحه واقعی : 581]