کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 1916

صفحه 1916

فصل اول : پدیدۀ وحی

اشاره

بحث دربارۀ وحی،از این جهت حایز اهمیت است که پایۀ شناخت کلام خدا به شمار می رود.قرآن که بیان گر سخن حق تعالی و حامل پیام آسمانی است، به وسیلۀ وحی نازل شده است.وحی همان سروش غیبی است که از جانب ملکوت اعلی به جهان مادّه فرودآمده است.

«وَ إِنَّهُ لَتَنْزِیلُ رَبِّ الْعٰالَمِینَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِینُ عَلیٰ قَلْبِکَ لِتَکُونَ مِنَ الْمُنْذِرِینَ بِلِسٰانٍ عَرَبِیٍّ مُبِینٍ» (1).

«ذٰلِکَ مِمّٰا أَوْحیٰ إِلَیْکَ رَبُّکَ مِنَ الْحِکْمَهِ» (2).

خداوند از زبان پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله چنین نقل می کند: «...وَ أُوحِیَ إِلَیَّ هٰذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَکُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ» (3).

ازاین رو اساسی ترین بحث در زمینۀ مسایل قرآنی بحث دربارۀ وحی است، یعنی بحث دربارۀ شناخت وحی،چگونگی برقراری ارتباط بین ملأ اعلی و مادّۀ سفلی و این که آیا میان دو جهان مادّه و ما فوق مادّه،امکان برقراری ارتباط هست؟ این گونه موضوعات در این زمینه مطرح است و پاسخ آن ها راه را برای درک باورهای قرآنی هموار می سازد.

[شماره صفحه واقعی : 19]

1- شعراء 26:195-191.
2- اسراء 17:39.
3- انعام 6:19.