دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 194

صفحه 194

والعرف قاضٍ به.

وأمّا قوله: «أنا مقرّ به» فإنّه وإن احتمل کونه مقرّاً به لغیره، وکونه وعداً بالإقرار، من حیث إنّ «مقرّاً» اسم فاعل یحتمل الاستقبال، إلّاأنّ المتبادر منه کون ضمیر «به» عائداً إلی ما ذکره المقرّ له وکونه إقراراً بالفعل عرفاً، والمرجع فیه إلیه.

وقوّی المصنّف فی الدروس أ نّه لیس بإقرار حتّی یقول: «لک» (1)وفیه: مع ما ذُکر أ نّه لا یدفع (2)لولا دلاله العرف، وهی وارده علی الأمرین (3).

ومثله «أنا مقرّ بدعواک» أو «بما ادّعیت» أو «لستُ منکراً له» لدلاله العرف، مع احتمال أن لا یکون الأخیر إقراراً؛ لأنّه أعمّ.

«ولو قال: زِنه، أو انتقده، أو أنا مقرّ» ولم یقل: «به» «لم یکن شیئاً» أمّا الأوّلان: فلانتفاء دلالتهما علی الإقرار؛ لإمکان خروجهما مخرج الاستهزاء، فإنّه استعمال شائع فی العرف. وأمّا الأخیر: فلأ نّه مع انتفاء احتماله الوعد یحتمل کون المقرّ به المدّعی وغیرَه، فإنّه لو وصل به قوله: «بالشهادتین» أو «ببطلان دعواک» لم یختلّ اللفظ؛ لأنّ المقرّ به غیر مذکور، فجاز تقدیره بما یطابق المدّعی وغیرَه معتضداً بأصاله البراءه.

ویحتمل عدّه إقراراً؛ لأنّ صدوره عقیب الدعوی قرینه صرفه إلیها وقد استعمل لغهً کذلک، کما فی قوله تعالی: (أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلیٰ ذٰلِکُمْ إِصْرِی قٰالُوا أَقْرَرْنٰا (4)وقوله تعالی: (قٰالَ فَاشْهَدُوا) (5) ولأ نّه لولاه لکان هذراً.

[شماره صفحه واقعی : 538]


1- الدروس 3:122.
2- یعنی ضمیمه «لک» لا تدفع احتمال الوعد بالإقرار ونحوه.
3- مع إضافه «لک» وعدمه.
4- و (5) آل عمران:81.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه