کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2013

صفحه 2013

سوره های ق،ص،یس و طه.

برخی دیگر با همان هیئت که علم شده است خوانده می شود؛مثلا مطفّفین در سه حالت رفع و نصب و جرّ با«یاء»است و اعراب آن روی«نون»خواهد بود.

مؤمنون،کافرون و منافقون در سه حالت با واو،زیرا تنها حالت اولیۀ نقل،ملحوظ می گردد و پس از علم شدن حالت افرادی دارد.ابو حیان توحیدی می گوید:

«نام هایی که به صورت جمله باشد؛مانند «قُلْ أُوحِیَ» (1)و «أَتیٰ أَمْرُ اللّٰهِ» (2)یا فعلی که مشتمل بر ضمیر نباشد؛مانند عبس،اعراب آن ها اعراب غیر منصرف است،زیرا از حالت جمله بودن یا فعل بودن بیرون آمده و اسم شده است.دیگر اسماء سور که از حروف هجا نباشند،اگر با الف و لام باشند،معربند و الا غیر منصرف خواهند بود» (3).

عدد سوره ها و آیات قرآن

قرآن با 114 سوره از روز نخست به همین صورت فعلی،نه کم و نه زیاد،نازل شده و از طریق پیامبر صلّی اللّه علیه و آله با نقل صحابه و تابعین به دست ما رسیده است.این عدد متواتر است،زیاده بر این فاقد اعتبار و کمتر از این فاقد دلیل است.گفته شده است:

مصحف عبد اللّه بن مسعود،فاقد سورۀ حمد و دو سورۀ معوّذتین(ناس و فلق) بوده است.او بر این باور بود که سورۀ حمد همتای قرآن است و از قرآن جداست.

چنان که در آیۀ «وَ لَقَدْ آتَیْنٰاکَ سَبْعاً مِنَ الْمَثٰانِی وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ» (4)سورۀ حمد،که همان سبع مثانی است،در مقابل قرآن قرار گرفته است.اما معوّذتین را از سوره های قرآنی نمی دانست،بلکه آن دو را از دعاهای باطل السحر(دفع چشم زخم)می شمرد که بر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله وحی شد تا با خواندن آن ها چشم زخمی که بر حسنین وارد

[شماره صفحه واقعی : 116]

1- سورۀ جن.
2- سورۀ نحل.
3- الاتقان،ج 1،ص 163-162.
4- حجر 15:87.