کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2023

صفحه 2023

ابی حذیفه بود.وقتی قرآن جمع آوری و روی اوراق نوشته شد،آن گاه خود و هم دستانش گرد هم آمدند و دربارۀ نام آن به شور نشستند.برخی نام«سفر»را پیشنهاد کردند،سالم و دیگران آن را نپسندیدند؛زیرا نام کتاب های یهود است.

سپس سالم عنوان مصحف را پیشنهاد کرد و گفت:همانند این کتاب(صحیفه های جمع شده)را در حبشه دیدم که آن را«مصحف»می گفتند.همۀ حاضران نام مصحف را برای صحیفه های جمع شده پذیرفتند (1).در اینجا به معرفی برخی از مصاحف صحابه و ویژگی های آن ها اشاره می شود:

مصحف ابن مسعود

مصحف ابن مسعود دارای ویژگی های زیر بود:

1.ترتیب سوره ها چنین بود:سبع طوال،مئین،مثانی،حوامیم،ممتحنات و مفصلات.

2.این مصحف 111 سوره داشت،زیرا فاقد سورۀ حمد و سوره های معوذتین بود.او بر این عقیده بود که ثبت سوره ها در مصحف برای حفظ آن از پراکندگی و گم شدن است و سورۀ حمد به جهت تکرار قرائت آن در نمازها هرگز گم نمی شود (2).یا آنکه سورۀ حمد عدل قرآن است و نباید جزء قرآن آورده شود.اما دلیل نیاوردن دو سورۀ معوذتین این بود که این دو سوره را جزء قرآن نمی دانست.بلکه دعای چشم زخم(باطل السحر)می دانست که از جانب خدا بر پیامبر وحی شد،تا برای سلامتی حسنین آن را بخواند و آنان را از چشم زخم محفوظ دارد.او هرگاه می دید که در مصحفی این دو سوره را نوشته اند،آن را پاک می کرد و می گفت:«غیر قرآن را با قرآن خلط نکنید و هرگز در نماز این دو سوره را نمی خواند» (3).

3.صاحب کتاب الاقناع روایتی نقل کرده که در آن آمده است در مصحف

[شماره صفحه واقعی : 126]

1- ر.ک:الکامل فی التاریخ؛ج 3،ص 55.الاتقان؛ج 1،ص 58.مصاحف سجستانی؛ص 14-11.پوشیده نماند که قرآن،نام«ما یقرأ»آنچه خوانده می شود است.آن گاه که در صحیفه ها به صورت کتاب درآمد نام مصحف به خود گرفت.
2- ابن قتیبه؛تأویل مشکل القرآن؛ص 49-48.
3- الدر المنثور؛ج 6،ص 417-416.فتح الباری؛ج 8،ص 581.