کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2124

صفحه 2124

این ها،قرائت می کنند و ما ندیده ایم کسی بر این روش اعتراض کند و یا به مخالفت با آن ها برخاسته باشد» (1).

انحصار قرائت ها به هفت قرائت

در مبحث قبل،نمونه های روشنی از توجه مسلمانان به قرائت ارائه گردید و بیان شد که در تمامی دوره ها مردم نسبت به قرائت شخصیّت های معروف و حفظ و تدوین و پذیرش همۀ آن ها اهتمام می ورزیدند.همچنین مردم هر منطقه ای به قاری محلی و منطقۀ خود توجه بیشتری داشتند و هیچ کس اعم از عامه و خاصه بر این سیره مستمر اعتراض نداشته است.

بدین ترتیب اجتهاد و تحقیق قرّاء در انتخاب و اختیار قرائت مورد توجه همۀ مسلمانان قرار داشت و مسلمانان در چارچوب شروط خاصی که قبلا اشارت رفت، قرائت را فرا گرفته و می پذیرفتند.

این روش همیشگی در فراگیری و آموزش قرائت تا اوایل قرن چهارم ادامه داشت،تا این که نابغۀ فرزانۀ بغداد،یعنی ابن مجاهد که در جذب قلوب مردم و نفوذ در میان سران و مقامات دولتی ورزیدگی داشت،ظاهر گردید.وی کرسی شیخ القرّاء را به طور رسمی به خود اختصاص داد و عامۀ مردم به او روی آوردند.ولی رقیبانی داشت که برتر از وی بودند و در علوم قرآن سابقه ای بیشتر داشتند.آنان ابن مجاهد را به علت قلّت بضاعت علمی و کمی روایت از شیوخ و سفر نکردن در طلب علم و بی اطلاعی از فنون قرائت و انواع قرائت های منقول از ائمۀ بزرگ، تحقیر می کردند.

المعافی ابو الفرج می گوید:«روزی نزد ابن شنبوذ رفتم.در مقابل وی انبوهی از کتاب قرار داشت.به من گفت:در کتابخانه را باز کنم،گشودم.در آن کتابخانه قفسه هایی بود و در هریک،کتاب های خاص یک فن و یک علم قرار داشت و من هیچ کتابی را بر نداشتم و نگشودم،مگر این که ابن شنبوذ،آن را همانند سورۀ حمد از بر می خواند».وی آن گاه گفت:«با این حال،بازار داغ از آن ابن مجاهد است».

[شماره صفحه واقعی : 227]

1- النشر،ج 1،ص 36.