کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2167

صفحه 2167

فصل ششم : محکم و متشابه

متشابهات در قرآن

قال تعالی: «هُوَ الَّذِی أَنْزَلَ عَلَیْکَ الْکِتٰابَ.مِنْهُ آیٰاتٌ مُحْکَمٰاتٌ.هُنَّ أُمُّ الْکِتٰابِ.وَ أُخَرُ مُتَشٰابِهٰاتٌ،فَأَمَّا الَّذِینَ فِی قُلُوبِهِمْ زَیْغٌ فَیَتَّبِعُونَ مٰا تَشٰابَهَ مِنْهُ،ابْتِغٰاءَ الْفِتْنَهِ وَ ابْتِغٰاءَ تَأْوِیلِهِ.وَ مٰا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلاَّ اللّٰهُ،وَ الرّٰاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ یَقُولُونَ آمَنّٰا بِهِ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنٰا.وَ مٰا یَذَّکَّرُ إِلاّٰ أُولُوا الْأَلْبٰابِ» (1).

خداوند،قرآن را بر تو فرستاد،بخش عمدۀ آن را آیات محکمه تشکیل می دهد، که مرجعیّت کتاب در همان آیات است.در کنار آن ها آیات متشابه نیز قرار دارد.ولی کسانی که در دل های شان کجی هست،پیوسته در پی آیات متشابه می باشند،زیرا فتنه جو و آشوبگر افکار و عقاید می باشند و به دنبال آنند تا با دست یازیدن به چنین آیاتی،آن را مورد سوء استفاده قرار داده،طبق دلخواه خویش تأویل و تفسیر کنند.در حالی که تأویل صحیح آن را جز از راه خدایی نمی توان یافت.دانشمندان راستین و استوار،از همین راه رفته چنین گویند:تمامی آیات متشابه و محکم،از یک سرچشمه نشأت گرفته،پس در پشت پردۀ ظاهر،حقیقتی نهفته است که باید آن را یافت و عاقبت جوینده یابنده است.البته این واقعیّت را جز خردمندان یادآور نمی شوند.

طبق این آیۀ کریمه،بخشی از آیات قرآن متشابه می باشد که مایۀ شبهه و گاه

[شماره صفحه واقعی : 270]

1- آل عمران 3:7.