کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2226

صفحه 2226

قلبه.قلوبهم غلف.صرف قلبه.قلبه فی غطاء.فی غشاء.زاغ قلبه.مرض قلبه.أضلّه اللّه علی علم.

لغات غریبه

آیا در قرآن لغات غریبه وجود دارد؟مقصود از لغات غریبه،الفاظ و کلمات نامأنوسی است که شنیدن آن بر طبع گران می آید و وجود آن در کلام موجب خلل در فصاحت می گردد.چنین الفاظ غریبی هرگز در قرآن نبوده و در شأن قرآن نمی باشد،زیرا قرآن در بالاترین مرتبۀ فصاحت قرار دارد و هیچ گاه کلمات غریبه در آن به کار نرفته است.آری،غرابت معنای دیگری نیز دارد که در قرآن به کار رفته است:غرابت در عرف محلّی.قرآن-احیانا-الفاظ و کلماتی را مورد استعمال قرار داده که برای بیشتر عرف محلّی تازگی داشته،معنای آن بر آنان چندان روشن نبوده است،زیرا قرآن از لغات تمامی قبایل عرب استفاده کرده،و حتی برخی کلمات را که ریشه های آن از غیر عرب گرفته شده به کار برده است؛که بعضا معانی آن ها برای فرد فرد عرب روشن نبوده است.

قرآن گاه برخی کلمات شیوا را که مورد استعمال قبایل مختلف عرب بوده به کار برده است،گرچه این کلمات احیانا برای دیگر قبایل تازگی داشته و نامأنوس می نموده است.غریب بدین معنا در قرآن وجود دارد و به فصاحت آن خللی نمی رساند.

قبایل عرب همان گونه که در امور سیاسی و نظامی و اجتماعی و نیز اقتصادی و فرهنگی از هم پراکنده بودند،از لحاظ زبان و لغت نیز از هم جدا بودند و در حالت پراکندگی به سر می بردند.بسیاری از کلمات و اصطلاحات در میان برخی قبایل رواج داشته که قبایل دیگر از آن بی خبر بودند.قرآن از تمامی این لغات بهره جسته و مناسب ترین کلمات را از هر قبیله انتخاب کرده و به کار برده است و از این راه یک نوع آگاهی عمومی در دسترس تمامی عرب قرار داده و خود خدمت فرهنگی،ادبی و لغوی به عرب نموده،وحدت لغت در میان عرب ایجاد نموده است.لذا نه فقط استعمال این گونه الفاظ به فصاحت قرآن خللی نمی رساند،بلکه یک گونه شیوۀ

[شماره صفحه واقعی : 329]