کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2288

صفحه 2288

-به معنای لا تخاف ادراکا-تجسمی از رقّت اند؛گویی کلمات در دستان خالقشان ذوب می شوند،نظام می گیرند و نظم و آهنگی بی مانند در آنان تجلی می یابد.این نظم آهنگ،ساختاری است که در تمام کتب عرب مانندی نداشته و ندارد.

میان این نظم آهنگ و شعر جاهلی،یا شعر و نثر معاصر هیچ گونه شباهتی فراهم نیست و علی رغم تمام کینه توزی های دشمنان که برای کاستن از شأن قرآن صورت پذیرفته،تمام تاریخ حتی یک نمونه از تلاش های تقلیدگونه و کیدهای دشمنانه را محفوظ نداشته است.در میان این همه هیاهو،عبارت های قرآن خصوصیات منحصر به فرد خود را دارند و چون پدیده ای تفسیرناپذیر جلوه می کنند.یگانه توجیه باورمندانه ای که می توان از آن داشت،این است که قرآن سرچشمه ای دارد دور از دسترس انسان.

اکنون،به ایقاع (1)زیبای نغمه آمیز این آیات گوش فرا دهید:

«رَفِیعُ الدَّرَجٰاتِ ذُو الْعَرْشِ یُلْقِی الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلیٰ مَنْ یَشٰاءُ مِنْ عِبٰادِهِ لِیُنْذِرَ یَوْمَ التَّلاٰقِ» (2).

«فٰالِقُ الْحَبِّ وَ النَّویٰ یُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ مُخْرِجُ الْمَیِّتِ مِنَ الْحَیِّ» (3).

«فٰالِقُ الْإِصْبٰاحِ وَ جَعَلَ اللَّیْلَ سَکَناً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْبٰاناً» (4).

«یَعْلَمُ خٰائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَ مٰا تُخْفِی الصُّدُورُ» (5).

«لاٰ تُدْرِکُهُ الْأَبْصٰارُ وَ هُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصٰارَ» (6).

خواندن قرآن با آواز خوش

«وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلاً» (7).

حال که با موسیقی درونی اجمالا آشنا شدیم و ساختار نظم آهنگ و نغمه های صوت و لحن شعری شگفت آن را شناختیم،به این نکته می رسیم که در دستور

[شماره صفحه واقعی : 391]

1- ایقاع:هم آهنگ ساختن آوازها.
2- غافر 40:15.
3- انعام 6:95.
4- انعام 6:96.
5- غافر 40:19.
6- انعام 6:103. ر.ک:محاوله لفهم عصریّ للقرآن ص 19-12.
7- مزّمّل 73:4.