کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2289

صفحه 2289

تلاوت قرآن،صدای خوش سفارش شده است و از قاری خواسته اند که نکات ظریف تلاوت-اعم از کشیدن صدا و یا زیر و بم آن و ترجیع قرائت و غیره-را رعایت کند.در اینجا به بازگویی چند روایت در این زمینه می پردازیم:

رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله فرمود:«هر چیزی زیوری دارد و زیور قرآن آواز خوش است».

«زیباترین زیبایی ها،یکی موی زیباست و دیگری آواز و صدای دلکش».

«قرآن را با آواز و نوای[متین]عرب بخوانید و از آواز[مبتذل]اهل فساد و گنهکاران کبیره پرهیز کنید» (1).

«آواز خوش زیوری برای قرآن است».

«قرآن را با صدای خود خوش کنید؛زیرا صدای خوش زیبایی قرآن را افزون می کند».

«قرآن را با آوازتان زینت بخشید».

امام صادق علیه السّلام نیز در تفسیر آیه: «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلاً» (2)فرموده است:«به این معناست که آن را با تأنّی بخوانید و صدایتان را خوش دارید» (3).

امام باقر علیه السّلام فرموده است:«قرآن را با آواز بخوانید؛زیرا خداوند-عزّ و جلّ- دوست می دارد که با صدای خوش قرآن خوانده شود» (4).

رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله فرمود:«قرآن با آهنگی حزین نازل شده،پس آن را با گریه [برخاسته از وجد]بخوانید و اگر گریه نکردید،لحن گریه به خود بگیرید و آن را با آواز خوش بخوانید،که هرکس آن را با آواز خوش نخواند،از ما نیست».

«از ما نیست هرکس قرآن را با آواز خوش نخواند» (5).

امام صادق علیه السّلام فرمود:«قرآن با حزن نازل شده،پس آن را با لحنی حزین بخوانید» (6).

البته سخنانی که معتمدان از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله نقل کرده اند فراوان و دلیل اثباتی

[شماره صفحه واقعی : 392]

1- الکافی،ج 2،ص 616-614، شماره های 9-8-3.
2- مزّمّل 73:4.
3- بحار الانوار؛ج 89،کتاب القرآن،شمارۀ 21،ص 195-190.
4- الکافی؛ج 2،ص 616،شمارۀ 13.
5- بحار الانوار؛ج 89،ص 191.
6- الکافی؛ج 2،ص 614،شمارۀ 2.