کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2312

صفحه 2312

چند تذکّر:پیش از آنکه نمونه هایی از این اشارات علمی ارائه گردد،ضرورت است که چند نکته تذکر داده شود:

1.برخی را گمان بر آن است که قرآن مشتمل بر تمامی اصول و مبانی علوم طبیعی و ریاضی و فلکی و حتی رشته های صنعتی و اکتشافات علمی و غیره می باشد و چیزی از علوم و دانستنی ها را فروگذار نکرده است.خلاصه قرآن علاوه بر یک کتاب تشریعی کتاب علمی نیز به شمار می رود.برای اثبات این پندار افسانه وار،خواسته اند دلایلی از خود قرآن ارائه دهند؛از جمله آیۀ «وَ نَزَّلْنٰا عَلَیْکَ الْکِتٰابَ تِبْیٰاناً لِکُلِّ شَیْءٍ (1)؛قرآن را بر تو فرستادیم تا بیان گر همه چیز باشد». «مٰا فَرَّطْنٰا فِی الْکِتٰابِ مِنْ شَیْءٍ (2)؛در کتاب-قرآن-چیزی فروگذار نکردیم». «وَ لاٰ رَطْبٍ وَ لاٰ یٰابِسٍ إِلاّٰ فِی کِتٰابٍ مُبِینٍ (3)؛هیچ خشک و تری نیست مگر آنکه در کتابی آشکار[ثبت]است».

در حدیثی از عبد اللّه بن مسعود آمده:«من أراد علم الأوّلین و الآخرین فلیتدبّر القرآن (4)؛هر که علوم گذشتگان و آیندگان را خواهان باشد،همانا در قرآن تعمّق نماید».

اگر این گمان از جانب برخی سرشناسان (5)مطرح نگردیده یا به آنان نسبت داده نشده بود،متعرّض آن نگردیده در صدد نقد آن بر نمی آمدیم،زیرا سستی دلایل آن آشکار است.

اوّلین سؤال که متوجّه صاحبان این پندار می شود آن است که از کجا و چگونه این همه علوم و صنایع و اکتشافات روزافزون از قرآن استنباط شده،چرا پیشینیان به آن پی نبرده و متأخرین نیز به آن توجهی ندارند؟! دیگر آن که آیات مورد استناد با مطلب مورد ادعا بی گانه است.زیرا آیۀ سورۀ نحل در رابطه با بیان فراگیر احکام شریعت است.آیه در صدد اتمام حجّت بر

[شماره صفحه واقعی : 415]

1- نحل 16:89.
2- انعام 6:38.
3- انعام 6:59.
4- غزالی،احیاء العلوم باب 4،آداب تلاوه قرآن؛ج 1،ص 296.
5- مانند ابو الفضل مرسمی(متوفای 655).و ابو بکر معروف به ابن العربی معافری(متوفای 544).و شاید ظاهر کلام ابو حامد غزالی و زرکشی و سیوطی نیز همین باشد،البته قابل تأویل نیز می باشد.که در مقدمۀ ج 6 التمهید آورده ایم.