کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2314

صفحه 2314

إِلاّٰ یَعْلَمُهٰا وَ لاٰ حَبَّهٍ فِی ظُلُمٰاتِ الْأَرْضِ وَ لاٰ رَطْبٍ وَ لاٰ یٰابِسٍ إِلاّٰ فِی کِتٰابٍ مُبِینٍ» (1)،در این جهت روشن تر است،که همۀ موجودات و رفتار و کردارشان در علم ازلی الهی ثبت و ضبط است و حضور بالفعل دارد.

و اما حدیث ابن مسعود،صرفا در رابطه با علومی است که وی با آن آشنایی داشته و آن،علوم و معارف دینی است و مقصود از اوّلین و آخرین،سابقین و لاحقین انبیا و شرایع آنان می باشد،که تمام آنچه در آن ها آمده در قرآن فراهم است.

2.دومین نکته آنکه به کارگیری ابزار علمی برای فهم معانی قرآنی،کاری بس دشوار و ظریف است،زیرا علم حالت ثبات ندارد و با پیشرفت زمان گسترش و دگرگونی پیدا می کند و چه بسا یک نظریّۀ علمی-چه رسد به فرضیّۀ-که روزگاری حالت قطعیّت به خود گرفته باشد،روز دیگر همچون سرابی نقش بر آب،محو و نابود گردد.لذا اگر مفاهیم قرآنی را با ابزار ناپایدار علمی تفسیر و توجیه کنیم،به معانی قرآن که حالت ثبات و واقعیّتی استوار دارند،تزلزل بخشیده و آن را نااستوار می سازیم.خلاصه،گره زدن فرآورده های دانش با قرآن،کار صحیحی به نظر نمی رسد.

آری اگر دانشمندی با ابزار علمی که در اختیار دارد و قطعیّت آن برایش روشن است،توانست از برخی ابهامات قرآنی-که در همین اشاره ها نمودار است-پرده بردارد،کاری پسندیده است.مشروط بر آنکه با کلمۀ«شاید»نظر خود را آغاز کند و بگوید:شاید-یا به احتمال قویّ-مقصود آیه چنین باشد،تا اگر در آن نظریّۀ علمی تحوّلی ایجاد گردد،به قرآن صدمه ای وارد نشود،صرفا گفته شود که تفسیر او اشتباه بوده است.

ما در این بخش از اعجاز قرآنی،با استفاده از برخی نظریّه های قطعی علم منقول از دانشمندان مورد اعتماد،سعی در تفسیر برخی اشارات علمی قرآن نموده ایم.

امّا به این نکته باید توجّه داشت که هرگز نباید میان دیدگاه های استوار دین و فراورده های ناپایدار علم،پیوند ناگسستنی ایجاد نمود.

[شماره صفحه واقعی : 417]

1- انعام 6:59.