کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2322

صفحه 2322

أَنْ تَزُولاٰ» (1).

ملاحظه می شود که کوه ها صخره های کوهستانی سلسله واری هستند که زمین را احاطه کرده اثر مستقیمی بر توازن زمین دارد و جلوی لرزش آن را می گیرد،به علاوه سختی این پوستۀ دربرگیرندۀ زمین جلوی اشتعال درونی زمین را نیز می گیرد،که در کلام مولا امیر مؤمنان علیه السّلام به این حقایق آشکار(از دیدگاه علم روز)اشارت فرموده است (2).

دشواری تنفّس با افزایش ارتفاع

«وَ مَنْ یُرِدْ أَنْ یُضِلَّهُ یَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً کَأَنَّمٰا یَصَّعَّدُ فِی السَّمٰاءِ» (3)در این آیه از سختی و دشواری زندگی گمراهان سخن می گوید و آنان را به کسی تشبیه می کند که در حال صعود به لایه های بالایی جوّ است و در اثر این صعود دچار تنگی نفس و فشار سخت بر سینۀ خود می گردد.

مفسّران پیشین در وجه تشبیه،در آیۀ فوق اختلاف نظر دارند.برخی بر این باور بوده اند که مقصود تشبیه به کسی است که بیهوده می کوشد تا پرواز کند و مانند پرندگان در آسمان به پرواز درآید،چون این کار برایش مقدور نیست ناراحت می شود و از شدت ناراحتی نفس کشیدن بر او دشوار می گردد.

برخی گفته اند که این تشبیه همانند حالتی است که درختان نونهال بخواهند در جنگل های انبوه رشد یابند،امّا درختان کهن سر در هم کرده راه سر برافراشتن را مسدود می کنند و این درختان تازه رشد به سختی و دشواری راه خود را به فضای آزاد باز می کنند.مطالبی از این قبیل گفته شده که هیچ کدام مفهوم آیه را به خوبی روشن نمی سازد.

ولی امروزه با پی بردن به پدیدۀ فشار هوا در سطح زمین و تناسب آن با فشار درجۀ خون از داخل بدن،که موجب تعادل فشار بیرونی و درونی است،وجه تشبیه

[شماره صفحه واقعی : 425]

1- فاطر 35:41.
2- برای توضیح بیشتر ر.ک:التمهید؛ج 6،ص 161-151.
3- انعام 6:125.