کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2324

صفحه 2324

مقدار فشاری که وارد می آورد،سنجید و هر چه از سطح دریا بالا رویم از این فشار کاسته می شود.اکنون به دست آمده که فشار هوا در سطح دریا،معادل ثقل لولۀ عمودی جیوه به ارتفاع 76 سانتی متر است.همین فشار در سطح دریا بر بدن انسان وارد می شود.ولی در ارتفاع 5 کیلومتر از سطح دریا،این فشار به نصف کاهش می یابد.پس هر چه بالاتر رود،این فشار به طور معکوس پایین می آید،به ویژه در لایه های بالای هوا که تراکم هوا به گونۀ فاحشی پایین می آید و رقیق می گردد.

در واقع نیمی از گازهای هوایی،یعنی تراکم پوشش هوایی چه از لحاظ وزن و چه از لحاظ فشار،در میان از سطح دریا تا ارتفاع 5 کیلومتر واقع گردیده و سه چهارم آن تا ارتفاع 12 کیلومتر می باشد.ولی موقعی که به ارتفاع 80 کیلومتر برسیم،وزن هوا تقریبا به 1/20000 پایین می آید.به وسیلۀ شهاب های آسمانی به دست آمده که تراکم هوا تقریبا تا حدود ارتفاع 350 کیلومتر است،زیرا از فاصلۀ 350 کیلومتری سنگ های آسمانی بر اثر اصطکاک و برخورد با ذرّات هوا ملتهب و شعله ور می گردند (1).

هوا سنگینی و فشار خود را از تمامی جوانب بر بدن ما وارد می سازد،ولی ما فشار و سنگینی آن را احساس نمی کنیم،زیرا فشار خون عروق بدن ما معادل فشار هوا است و هر دو فشار خارج و داخل بدن متعادل می باشند.لیکن موقعی که انسان بر کوه های بلندبالا می رود و فشار هوا کم می شود،این تعادل بر هم خورده،فشار داخلی از فشار خارجی بیشتر می شود.اگر رفته رفته فشار هوا کاهش یابد،گاه خون از منافذ بدن بیرون می زند.اوّلین احساسی که به انسان در آن هنگام رخ می دهد، سنگینی بر دستگاه تنفّسی است که بر اثر فشار خون بر عروق تنفّسی تحمیل می شود و مجرای تنفّس را تنگ کرده و موجب دشواری تنفس می گردد (2).

[شماره صفحه واقعی : 427]

1- ر.ک:بصائر جغرافیّه،نوشته استاد رشید رشدی بغدادی،ص 208-205.
2- ر.ک:مبادئ العلوم العامه،ص 57 و نیز کتاب«مع الطب فی القرآن الکریم»،ص 21.