کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2331

صفحه 2331

جهان است:رابطۀ وی با شئون فردی و شخصی خود،رابطۀ وی با جامعه ای که در پوشش آن قرار گرفته،رابطۀ وی با خدا و آفریدگار وی.که در همین راستا اخلاق، معنویّت و کرامت انسانی مطرح می شود.

قوانین وضعیه،تنها شئون فردی و اجتماعی را جهت بخشیده و حتی در بعد اول کمتر توجّه نموده،بیشتر همّت را در بعد دوم به کار انداخته است.ولی از بعد سوم،یعنی رابطۀ با پروردگار،به کلی غفلت ورزیده است.در حالی که همین بعد سوم است که به حیات انسان درخشش می دهد و او را کاملا متعادل می سازد و از صورت«بهیمیّت»-انحصار در محدودۀ نیازهای جسمانی-به درآورده،به انسان چهرۀ ملکوتی می بخشد.

اسلام،دربارۀ شئون خاص افراد وظایفی مقرّر داشته که آدمی را در پندار و گفتار و رفتار متعادل می سازد؛و نیز در تأمین مصالح همگانی و تضمین گسترش عدالت اجتماعی می کوشد تا جامعه ای سالم و سعادت بخش فراهم نماید،تا هر فرد به حقوق طبیعی و مشروع خود به آسانی دست یابد.

علاوه بر این دو جهت،انسان را به علوّ شرف و بلندای کرامت خویش آشنا می کند،جایگاه و اخلاق و معنویّت را در زندگی به او نشان می دهد،تا او را از سقوط در«حضیض»ذلّت نادانی ها و وابستگی های پست نگاه دارد و به«اوج» عزّت و رفعت بالا برد.

اسلام،احکام و قوانین تشریعی خود را بر همین سه جهت بنیان نهاده،تا «وَ لَقَدْ کَرَّمْنٰا بَنِی آدَمَ» (1)را تحقّق بخشد،ودایعی را که در نهاد او قرار داده (2)ظاهر سازد و از حالت استعداد به صورت فعلیّت درآورد و از این راه منصب خلافت الهی را که به او عطا کرده،جامۀ عمل بپوشاند.لذا خداوند بر انسان منّت نهاد که او را این چنین به شریعت خود مفتخر نمود و او را به این زیور گران قدر آراست.

«لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَی الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیٰاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتٰابَ وَ الْحِکْمَهَ وَ إِنْ کٰانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلاٰلٍ مُبِینٍ (3)؛خداوند منّت[بزرگی]بر

[شماره صفحه واقعی : 434]

1- اسراء 17:70.
2- اشاره به آیۀ امانت است(احزاب 33:72).
3- آل عمران 3:164.