کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2347

صفحه 2347

بنابراین امکان ندارد آنچه راویان در این باره از مسموعات خود به صورت غیر متواتر روایت کرده اند بپذیریم؛زیرا راوی واحد هر چند راست گو باشد اگر آنچه نقل کرده،با عنوان قرآنی نقل کرده باشد،قطعا خطا کرده است و اگر با غیر این عنوان باشد مردود است؛زیرا یا روایتی است که از پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله شنیده است یا نظر شخصی خود اوست که هرگز به عنوان آیات قرآنی حجیّت شرعی نخواهد داشت» (1).

سید مجاهد طباطبایی در کتاب«وسائل الاصول»،محقق اردبیل در کتاب «شرح الارشاد»و سید محمد جواد عاملی در کتاب«مفتاح الکرامه»نیز همین گونه استدلال کرده اند (2).

3.مسألۀ اعجاز قرآن

یکی دیگر از مسائلی که با شبهۀ تحریف در تضادّ است و با آن منافات دارد یا روشن تر بگوییم آن را قاطعانه نفی می کند،مسألۀ اعجاز قرآن است.علما مسألۀ اعجاز را بزرگ ترین دلیل بر ردّ شبهۀ تحریف دانسته اند؛زیرا احتمال زیادت، همان گونه که برخی از خوارج گفته اند که سورۀ یوسف تماما بر قرآن افزوده شده است،چون یک سرگذشت عاشقانه است و جایی در قرآن ندارد یا کاستن، آن گونه که صحابی بزرگوار عبد اللّه بن مسعود گمان برده است که دو سورۀ معوّذتان دو دعای مبطل السحرند و جزء قرآن نیستند،دربارۀ قرآن به کلی منتفی است؛زیرا لازمۀ افزودن امکان هم آوردی با قرآن است و آیا بشر را یارای آن هست که همانند قرآن بیاورد،به گونه ای که هرگز با آن تفاوتی از جهت فصاحت و بلاغت و بیان و محتوا نداشته باشد؟هرگز!خداوند در قرآن فرموده است:

«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلیٰ أَنْ یَأْتُوا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْآنِ لاٰ یَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ کٰانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِیراً (3)؛بگو اگر انسان ها و پریان[جن]اتفاق کنند که همانند این قرآن

[شماره صفحه واقعی : 450]

1- بروجردی،البرهان؛ص 111.
2- ر.ک:صیانه القرآن من التحریف؛ص 39-38.
3- اسراء 17:88.