کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2348

صفحه 2348

بیاورند،همانند آن نتوانند آورد،هر چند یکدیگر را[در این کار]کمک کنند».

«وَ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِمّٰا نَزَّلْنٰا عَلیٰ عَبْدِنٰا فَأْتُوا بِسُورَهٍ مِنْ مِثْلِهِ... (1)؛و اگر در آنچه بر بندۀ خود(-پیامبر)نازل کرده ایم شک و تردید دارید،[دست کم]یک سوره همانند آن بیاورید».

«أَمْ یَقُولُونَ افْتَرٰاهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَهٍ مِثْلِهِ... (2)؛یا می گویند:او قرآن را به دروغ به خدا نسبت داده است؟بگو اگر راست می گویید یک سوره همانند آن بیاورید...».

این آیات را آیات«تحدّی»گویند؛یعنی هم آورد طلبیدن.پس اگر کسانی سورۀ یوسف یا دیگر سوره ها را ساخته و در قرآن درج کرده اند،لازمۀ این حرف شکسته شدن مرز تحدّی است و این امر منتفی است.

همین گونه است احتمال تبدیل کلمات قرآن،چنان که شیخ نوری و پیش از وی سید جزایری پنداشته اند؛زیرا هرگونه تبدیل و تغییر در نظم و جمله بندی کلمات قرآن،موجب می شود که صورت قرآن تبدیل یافته و به تبدیل دهنده منتسب باشد و از صورت وحی بودن خارج شود؛لذا نسبت دادن چنین کلام تبدیل یافته ای،به تبدیل دهندۀ اولویّت دارد تا سخن الهی.آنان گمان برده اند آیۀ «...فَلَمّٰا خَرَّ تَبَیَّنَتِ الْجِنُّ أَنْ لَوْ کٰانُوا یَعْلَمُونَ الْغَیْبَ...» (3)در اصل«تبیّنت الإنس أن لو کانت الجن یعلمون الغیب» بوده است (4)و نیز آیۀ «کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّهٍ أُخْرِجَتْ لِلنّٰاسِ» (5)در اصل«خیر أئمه...»بوده است (6).

همچنین کم نمودن از قرآن نیز موجب می گردد تا نظم اوّلی کلام به هم بخورد و از بین برود و این به طور قطع در سبک و اسلوب بلاغی کلام مؤثّر است و نظم نوین (نقص یافته)نمی تواند همان سبک و اسلوب بلاغی اول را داشته باشد؛لذا نباید گفت که نظم نوین همان نظم الهی و وحی است.سخیف ترین گفته ها در این زمینه، گفتۀ کسانی است که گمان برده اند از میانۀ یک آیه بیش از ثلث قرآن اسقاط شده است.می گویند:از وسط آیۀ «وَ إِنْ خِفْتُمْ أَلاّٰ تُقْسِطُوا فِی الْیَتٰامیٰ فَانْکِحُوا مٰا طٰابَ لَکُمْ

[شماره صفحه واقعی : 451]

1- بقره 2:23.
2- یونس 10:38.
3- سبأ 34:14.
4- ر.ک:بحار الانوار،ج 90، تفسیر نعمانی؛ص 27-26.
5- آل عمران 3:110.
6- ر.ک:سید جزایری،منبع الحیاه،ص 67.