کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2352

صفحه 2352

مصحف فعلی تفاوت دارد» (1).به عبارت دیگر قرآنی که حضرت ارائه می دهد،به جز در ترتیب و نحوۀ تألیف آیات و سوره ها،هیچ گونه تفاوتی با مصحف موجود ندارد.

7.نظر علمای بزرگ شیعه

بی مناسبت نیست در اینجا برخی از تصریحاتی را که بزرگان علمای امامیه،در زمینۀ نفی تحریف ابراز داشته اند،عرضه کنیم تا روشن شود هیچ گاه علمای شیعه قایل به تحریف قرآن نبوده اند و آنچه به آنان نسبت داده می شود کذب محض است.البته برخی از اخباریون افراطی-که در زمرۀ شاخصین علمای شیعه قرار نگرفته اند-در این زمینه مطالبی را گفته اند که نباید به حساب عموم شیعه گذاشت.

اگر بخواهیم بزرگان علمای امامیه را به دو دستۀ محقّقین و محدّثین (2)تقسیم کنیم باید بگوییم محقّقین از روز نخست تاکنون،بالاتفاق شبهۀ تحریف را مردود شمرده اند و محدّثین نیز از دوران رئیس المحدّثین ابو جعفر صدوق تا زمان خاتم المحدّثین شیخ حرّ عاملی و نیز محدّث کاشانی،همه با محقّقین همگام بوده و منکر تحریف بوده اند.صرفا از سدۀ یازدهم گروهی به نام اخباریون که جایگزین محدّثین شدند،مسألۀ تحریف را مطرح ساختند و این غائله را برپا نمودند،بنابراین نباید این نظر ناصواب را به همۀ شیعیان نسبت داد.در اینجا برای اثبات ادعای فوق سخنانی از بزرگان را به عنوان شاهد می آوریم:

1.شیخ المحدّثین ابو جعفر محمد بن علیّ بن الحسین بن بابویه صدوق (متوفای 381)در رسالۀ اعتقادات چنین می گوید:«اعتقاد ما بر این است قرآنی که بر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله نازل گردیده،همین قرآن موجود است که در دست مردم قرار دارد

[شماره صفحه واقعی : 455]

1- الارشاد،ص 365.
2- فرق میان محققین و محدثین در آن است که محقّقین در احکام شرع اجتهاد را روا می دارند و اندیشۀ عقلی را در شناخت معارف دین دخیل می دانند،ولی محدثین،صرفا پیرو احادیث وارده از معصومین بوده،تمامی اصول و فروع دین را طبق آن بررسی می کنند.ولی این دقّت را روا می داشتند که در استناد به روایات روش اتقان را در پیش گیرند و هرگز در این راه سستی و تساهل از خود روا نمی داشتند. محققین در اجتهاد و اظهار رأی و نظر،خود را آزاد می دانند و پیوسته رهنمودهای خود و اندیشه را پیش رو خود قرار داده اند،بر خلاف محدثین که فقط به ظواهر احادیث وارده تمسک می جویند به شرط آنکه در انتخاب آن دقّت شده و از راه صحیح به دست آمده باشد.