کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2355

صفحه 2355

شرح وافیه(خطی).

سید شرف الدین عاملی(متوفای 1381)،الفصول المهمه،ص 163 و نیز در کتاب ردّیۀ خود بر مسایل موسی جار اللّه،ص 28.

سید محسن امین عاملی(متوفای 1371)،أعیان الشیعه،ج 1،ص 41.

علامۀ امینی شیخ عبد الحسین تبریزی،الغدیر،ج 3،ص 101.

علامۀ طباطبایی(متوفای 1402)،المیزان،ج 12،ص 137-106.

امام خمینی قدس سرّه در کتاب«تهذیب الاصول»،ج 2،ص 165 و نیز در«انوار الهدایه» شرح کفایه الاصول،ج 1،ص 245 که با کمال حدّت و شدّت از موضع پاک بزرگان شیعه در این باره دفاع نموده و از بی ارزشی گفته های حاجی نوری پرده برداشته است.

آیت اللّه سید ابو القاسم خویی قدس سرّه در مقدمۀ تفسیر خود«البیان»،ص 258-215.

با دلایل متین و استوار از ساحت قدس قرآن دفاع کرده هرگونه اتهام قول به تحریف را از شیعه ناروا دانسته که این نوشتار شمّه ای از بیانات روشن و مستدل این استاد بزرگوار است.

ردّ اتهام

بسیاری از بزرگان علمای اهل سنت،که منصفانه مسألۀ تحریف را بررسی کرده اند،شیعۀ امامیّه را از تهمت قول به تحریف مبرّا دانسته اند.اولین کسی که شهادت به نزاهت موضع شیعه داده است،ابو الحسن علیّ بن اسماعیل اشعری(متوفای 324)،شیخ اشاعره و بنیان گذار مکتب اشعری است که تمامی جهان تسنّن،امروزه پیرو این مکتب هستند.وی در این زمینه چنین می گوید:

«شیعۀ امامیه دو دسته اند:یک دسته کوته نظران ظاهربین که فاقد اندیشه اند و در مسایل دینی دارای نظر و آرای عمیق نیستند.اینان قایل به تحریف در جهت نقص برخی کلمات بوده اند و دلیل آنان روایاتی است که نزد محققین طائفه فاقد اعتبار است؛ولی همین دسته نسبت به زیادتی در قرآن،به کلی منکرند و می گویند:هرگز در قرآن زیادتی رخ نداده است.دستۀ دوم،محققین و صاحبان نظر و اجتهادند که

[شماره صفحه واقعی : 458]