کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2356

صفحه 2356

هر دو جهت زیادت و نقص را منکرند.آنان می گویند قرآن همچنان که بر پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله نازل شده تاکنون دست نخورده است و از گزند تحریف،به طور مطلق،در امان بوده است،زیادت،نقص و تبدیل و تغییری در آن حاصل نشده است» (1).

علامه شیخ رحمت اللّه هندی دهلوی در کتاب نفیس خود«اظهار الحق» (2)به تفصیل در نزاهت و برائت شیعه از قول به تحریف سخن گفته است.مجموع گفتار او را در صیانه القرآن آورده ایم.همچنین استاد معاصر،محمد عبد اللّه درّاز در کتاب پرارج خود،«المدخل إلی القرآن الکریم» (3)،از شیعه دفاع نموده،ساحت آنان را از این تهمت مبرّا دانسته است.استاد شیخ محمد محمد مدنی،رئیس دانشکده الهیات دانشگاه الازهر در«رساله الاسلام» (4)به تفصیل و استشهاد فراوان از موضع شیعه دفاع کرده و به طور کلی این نسبت را به شیعه نسبت ظالمانه گرفته است (5).

منشأ قول به تحریف

منشأ قول به تحریف،روایاتی است که در کتب حدیثی اهل سنت و شیعه آمده است،ظاهر آن روایات،به تحریف کتاب دلالت دارد و همواره علما و محققان شیعه و سنی در صدد چاره جویی این گونه روایات بوده اند.این روایات یا سندهای ضعیف و فاقد اعتبار دارند یا دلالت های نارسا و قابل تأویل.در کتب اصولی و کلامی این روایات به طور کلی مردود شناخته شده است.علامه شیخ محمد جواد بلاغی در مقدمۀ تفسیر«آلاء الرحمن»می گوید:

«در جملۀ روایاتی که حاجی نوری در این باره آورده است،روایاتی وجود دارد که هرگز احتمال صدق آن ها نمی رود.برخی از نظر مفهوم اختلاف بسیار دارند و به تنافی و تعارض منتهی می گردند.به علاوه سند بیشتر این روایات به کسانی باز

[شماره صفحه واقعی : 459]

1- ر.ک:ابو الحسن علیّ بن اسماعیل اشعری،مقالات الإسلامیین،ج 1،ص 120-119.صیانه القرآن من التحریف،ص 81-79.
2- اظهار الحق،ج 2،ص 209-206.
3- المدخل إلی القرآن الکریم،ص 40-39.
4- رساله الاسلام،شمارۀ 44،ص 385-382.
5- ر.ک:صیانه القرآن من التحریف.