کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2361

صفحه 2361

بود (1).

12.مالک بن انس گمان می کرد که بیش از یک چهارم از سورۀ برائت باقی نمانده است.او می گوید:«این سوره هم آورد سورۀ بقره بوده و از اول آن،مقدار زیادی افتاده است و بسم اللّه الرحمن الرحیم نیز جزء آیات ساقط شده است»در این زمینه روایات بسیاری آورده اند که همگی ناتوانی ذهن ناقل را می رساند (2).

فاجعۀ کتاب الفرقان

متأسفانه مشکلی که این گونه روایات به بار آورده این است که عدّه ای آنان را باور داشته و ترتیب اثر داده اند.آنان معتقد شده اند که بعد از رحلت پیامبر تا موقع خلافت عثمان که یکسان کردن مصاحف انجام گرفت،آیه ها و سوره هایی از قرآن کم یا بر آن افزوده شده است و این همان تحریف در قرآن است که ضرورت دینی بر خلاف آن حکم می کند.

یکی از کسانی که تحت تأثیر این گونه باورهای ناروا قرار گرفته محیی الدین ابن عربی(متوفای 638)،صاحب کتاب«فتوحات مکیّه»است.او بر این باور بوده که قرآن دست خوش تحریف گردیده،چیزهایی از آن کم شده است.گوید:«اگر نبود افراد ضعیف دل که زود می لغزند و اعتقادشان متزلزل می شود و حکمت چنین کاری را مجاز نمی شمرد هرآینه روشن می کردم تمامی آنچه را که از مصحف عثمان ساقط شده است...» (3).

ولی از همه ناگوارتر،کتابی است به نام«الفرقان»که در عصر اخیر،به دست نویسندۀ مصری،محمد محمد عبد اللطیف معروف به ابن الخطیب،از علمای معروف مصر،نوشته شده است.در این کتاب این باورهای نادرست جمع آوری شده و بر آن ها صحّه گذاشته شده است و به صرف این که در صحاح سته آمده، صحیح دانسته شده است.این کتاب در مصر،غوغایی برپاکرد و مردم علیه آن

[شماره صفحه واقعی : 464]

1- مسند احمد،ج 5،ص 132.الاتقان،ج 2،ص 72.صیانه القرآن من التحریف،ص 171-170.
2- الاتقان،ج 1،ص 184.المستدرک،ج 2،ص 331-330.الدر المنثور،ج 3،ص 209.
3- به نقل از شیخ عبد الوهاب شعرانی در کتاب«الکبریت الأحمر»که در بیان آرا و عقاید شیخ اکبر نوشته و در حاشیۀ کتاب«الیواقیت و الجواهر»،ج 1،ص 139،چاپ شده است.(چاپ مصطفی البابی-مصر 1959 م).