کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2569

صفحه 2569

صحیح را روایتی می دانند که سند آن توسط راویان عادل و ضابط متصل بوده و فاقد شذوذ و علت باشد(1).

در تعریف صحیح از نگاه اهل سنت سه شرط وجودی و دو شرط عدمی لحاظ شده است .

سه شرط عدمی عبارتند از: 1- اتصال سند؛ 2- عدالت راویان ؛ 3- ضابط بودن راویان .

و دو شرط عدمی عبارتند از: 1- شاد نبودن روایت ؛ 2- فقدان علت در روایت .

مقصود از شذوذ آن است که روایت تنها از یک عادل نقل شده و فاقد شهرت باشد که به این روایت شاذ میگویند، چون در برابر مشهور است . و مقصود از علت ، آفتی است ؛ هم چون ارسال ، یا و هم که معمولا پیچیده و پنهان است و تنها حدیث شناسان می توانند آن را بشناسند ؛ زیرا ظاهر چنین خبر صحیح به نظر می رسد.

2- حسن

حسن ، روایتی است که واجد تمام شرائط روایت صحیح است به اسثتنای آن که در میان سلسله راویان نسبت به یک ، یا چند راوی در منابع رجالی تصریح به عدالت نشده و تنها به مدح و ستایش او اکتفا شده باشد(2).

تعریف حسن از نگاه محدثان اهل سنت

محدثان اهل سنت تا پیش از «ترمزی » (م 279) اءحادیث را به دو دسته صحیح و ضعیف تقسیم می کردند، اما ترمزی پیشنهاد کرد، اصطلاح حسن به عنوان واسطه ای میان صحیح و ضعیف مد نظر قرارگیر. این پیشنهاد عملا مورد پذیرش محدثان اهل سنت قرار گرفت و از آن روز تاکنون احادیث در تقسیم بندی کلی از نگاه اهل سنت به سه دسته صحیح

[شماره صفحه واقعی : 175]

1- نخبه الفکر، ص 12؛ فتح المغیث ، ج 1، ص 18؛ تدریب الراوی ، ج 1، ص 43.
2- الوجیزه فی علم الدرایه ، ص 5؛ الدردایه فی علم الدرایه ، ص 21؛ مقباس الهدایه ، ج 1، ص 160- 161.