کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2587

صفحه 2587

را صحیح و کافی می دانند(1).

5 - کتابت ، کتابت آن است که شیخ روایات خود را برای مخاطب حاضر، یا غائب بنگارد، یا به شخص موثق فرمان دهد تا آن روایات را برای آن مخاطب بنگارد و خود در پایان تصریح کند که این کتابت به فرمان او انجام گرفته است .

کتابت را از نظر درجه اعتبار پس از سماع دانسته و گفته اند: لازم است راوی با آوردن عباراتی ؛ هم چون «کتب الا فلان » نوع تحمل با کتابت را از سایر شیوه ها متمایز سازد(2).

6 - اعلام ، آن است که شیخ به شخصی باگفتار صریح ، یا غیر صریح یا کتابت اعلام کند که این کتاب ، یا حدیث ، روایت یا سماع او از فلان شخص است و از اجازه روایت آن سخنی به میان نیاورد. برخی نقل روایت با استناد به اعلام را جائز نمی دانند، اما مشهور محدثان معتقداند: اعلام به منزله قرائت بر شیخ بوده و برای نقل حدیث کفایت می کند(3).

7 - وصیت ، وصیت آن است که شیخ به هنگام مرگ ، یا مسافرت به شخصی وصیت کند که کتاب روایی او را روایت کند. گروهی از محدثان وصیت را جائز دانسته اند؛ زیرا وصیت و واگذار کردن کتاب به معنای اجازه نقل و کاری شبیه مناوله ، یا اعلام است ، اما اکثر محدثان آن را کافی نمی دانند(4).

8 - وجاده ، وجاده بر وزن کتابت از ریشه وجد (= یافتن ) به این معناست که راوی ، کتاب یا روایاتی به خط شیخ را بیابد و - بی آن که معاصر او باشد، یا اگر

[شماره صفحه واقعی : 193]

1- مقباس الهدایه ، ص 136- 146.
2- مقباس الهدایه ، ص 152؛ تدریب الراوی ، ج 2، ص 61.
3- مقباس الهدایه ، ج 3، ص 158- 159؛ مقدمه ابن صلاح ، ص 175.
4- مقباس الهدایه ، ج 3، ص 162- 163. تدریب الراوی ، ج 2، ص 56.