کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2673

صفحه 2673

تو را بنگرند مأیوس شده از درخواست کردن باز مانند. با اینکه بسیاری از نیازمندی های مردم رنجی برای تو نخواهد داشت، که شکایت از ستم دارند یا خواستار عدالتند، یا در خرید و فروش خواهان انصافند.

10-اخلاق رهبری با خویشاوندان

متن

ثُمَّ إِنَّ لِلْوَالِی خَاصَّهً وَ بِطَانَهً فِیهِمُ اسْتِئْثَارٌ وَ تَطَاوُلٌ وَ قِلَّهُ إِنْصَافٍ فِی مُعَامَلَهٍ فَاحْسِمْ (1) مَادَّهَ أُولَئِکَ بِقَطْعِ أَسْبَابِ تِلْکَ الْأَحْوَالِ وَ لاَ تُقْطِعَنَّ (2) لِأَحَدٍ مِنْ حَاشِیَتِکَ وَ حَامَّتِکَ (3) قَطِیعَهً وَ لاَ یَطْمَعَنَّ مِنْکَ فِی اعْتِقَادِ (4) عُقْدَهٍ تَضُرُّ بِمَنْ یَلِیهَا مِنَ النَّاسِ فِی شِرْبٍ (5)أَوْ عَمَلٍ مُشْتَرَکٍ یَحْمِلُونَ مَئُونَتَهُ عَلَی غَیْرِهِمْ فَیَکُونَ مَهْنَأُ (6) ذَلِکَ لَهُمْ دُونَکَ وَ عَیْبُهُ عَلَیْکَ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ.

وَ أَلزِمِ الحَقّ مَن لَزِمَهُ مِنَ القَرِیبِ وَ البَعِیدِ وَ کُن فِی ذَلِکَ صَابِراً مُحْتَسِباً وَاقِعاً ذَلِکَ مِنْ قَرَابَتِکَ وَ خَاصَّتِکَ حَیْثُ وَقَعَ وَ ابْتَغِ عَاقِبَتَهُ بِمَا یَثْقُلُ عَلَیْکَ مِنْهُ فَإِنَّ مَغَبَّهَ (7) ذَلِکَ مَحْمُودَهٌ.

وَ إِنْ ظَنَّتِ الرَّعِیَّهُ بِکَ حَیْفاً (8) فَأَصْحِرْ (9) لَهُمْ بِعُذْرِکَ وَ اعْدِلْ (10) عَنْکَ ظُنُونَهُمْ بِإِصْحَارِکَ فَإِنَّ فِی ذَلِکَ رِیَاضَهً (11) مِنْکَ لِنَفْسِکَ وَ رِفْقاً بِرَعِیَّتِکَ وَ إِعْذَاراً (12) تَبْلُغُ بِهِ حَاجَتَکَ مِنْ تَقْوِیمِهِمْ عَلَی الْحَقِّ.

ترجمه

همانا زمامداران را خواص و نزدیکانی است که خود خواه و چپاولگرند، و در معاملات انصاف ندارند، ریشه ستمکاریشان را با بریدن اسباب آن بخشکان، و به هیچ کدام از اطرافیان و خویشاوندانت زمین را واگذار مکن (13)، و به گونه ای با آنان رفتار کن که قرار دادی به سودشان منعقد نگردد که به مردم زیان رساند، مانند آبیاری مزارع، یا زراعت مشترک، که هزینه های آن را بر دیگران تحمیل کنند، در آن صورت سودش برای آنان، و عیب و ننگش در دنیا و آخرت برای تو

[شماره صفحه واقعی : 30]

1- «فاحسم»: أی اقطع ماده شرورهم عن الناس بقطع أسباب تعدیهم، و إنما یکون بالأخذ علی أیدیهم و منعهم من التصرف فی شؤون العامه.
2- الاقطاع: المنحه من الأرض. و القطیعه: الممنوح منها.
3- الحامّه - کالطّامه -: الخاصه و القرابه.
4- الاعتقاد: الامتلاک، و العقده - بالضم -: الضیعه، و اعتقاد الضیعه: اقتناؤها، و إذا اقتنوا ضیعه فربما أضروا بمن یلیها، أی یقرب منها، من الناس.
5- الشِّرْب - بالکسر -: هو النصیب فی الماء.
6- مهنأ ذلک: منفعته الهنیئه.
7- المَغَبَّه - کمحبَّه -: العاقبه.
8- حَیْفاً: أی ظلما.
9- أصْحِرْ لهم بعذرک: أی أبرز لهم، و بیّن عذرک فیه. و هو من الاصحار: الظهور، و أصله البروز فی الصحراء.
10- عَدَلَ الشیءُ عن نفسه: نحّاه عنه
11- ریاضهً: أی تعویدا لنفسک علی العدل.
12- الإعذار: تقدیم العذر أو إبداؤه.
13- نفی تفکّر: اگوسانتریسم EGOCENTRISM (خودمداری و خود محور بینی)، بلکه باید به خدا توجّه داشت تا انجام وظیفه کرد.