کتابخانه بالقرآن

دروس حوزه علمیه جدید پایه 6 صفحه 2678

صفحه 2678

تَفْعَلُونَ .

ترجمه

مبادا هرگز با خدمت هایی که انجام دادی بر مردم منّت گذاری، یا آنچه را انجام داده ای بزرگ بشماری،یا مردم را وعده ای داده، سپس خلف وعده نمایی منّت نهادن، پاداش نیکوکاری را از بین می برد، و کاری را بزرگ شمردن، نور حق را خاموش گرداند، و خلاف وعده عمل کردن، خشم خدا و مردم را بر می انگیزاند که خدای بزرگ فرمود: «دشمنی بزرگ نزد خدا آن که بگویید و عمل نکنید»

چهارم : هشدار از شتابزدگی

متن

وَ إِیَّاکَ وَ الْعَجَلَهَ بِالْأُمُورِ قَبْلَ أَوَانِهَا أَوِ التَّسَقُّطَ (1) فِیهَا عِنْدَ إِمْکَانِهَا أَوِ اللَّجَاجَهَ فِیهَا إِذَا تَنَکَّرَتْ (2) أَوِ الْوَهْنَ (3) عَنْهَا إِذَا اسْتَوْضَحَتْ فَضَعْ کُلَّ أَمْرٍ مَوْضِعَهُ وَ أَوْقِعْ کُلَّ أَمْرٍ مَوْقِعَهُ.

ترجمه

مبادا هرگز در کاری که وقت آن فرا نرسیده شتاب کنی، یا کاری که وقت آن رسیده سستی ورزی، و یا در چیزی که (حقیقت آن) روشن نیست ستیزه جویی نمایی و یا در کارهای واضح و آشکار کوتاهی کنی تلاش کن تا هر کاری را در جای خود، و در زمان مخصوص به خود، انجام دهی.

پنجم : هشدار از امتیاز خواهی

متن

وَ إِیَّاکَ وَ الاِسْتِئْثَارَ (4) بِمَا النَّاسُ فِیهِ أُسْوَهٌ (5) وَ التَّغَابِیَ (6) عَمَّا تُعْنَی بِهِ مِمَّا قَدْ وَضَحَ لِلْعُیُونِ فَإِنَّهُ مَأْخُوذٌ مِنْکَ لِغَیْرِکَ وَ عَمَّا قَلِیلٍ تَنْکَشِفُ عَنْکَ أَغْطِیَهُ الْأُمُورِ وَ یُنْتَصَفُ مِنْکَ لِلْمَظْلُومِ.

امْلِکْ حَمِیَّهَ أَنْفِکَ (7) وَ سَوْرَهَ (8) حَدِّکَ (9) وَ سَطْوَهَ یَدِکَ وَ غَرْبَ (10) لِسَانِکَ وَ احْتَرِسْ مِنْ کُلِّ ذَلِکَ بِکَفِّ الْبَادِرَهِ (11) وَ تَأخِیرِ السّطوَهِ حَتّی یَسکُنَ غَضَبُکَ فَتَملِکَ الِاختِیَارَ وَ لَن تَحکُمَ ذَلِکَ مِن نَفسِکَ حَتّی تُکثِرَ هُمُومَکَ بِذِکرِ المَعَادِ إِلَی رَبّکَ.

وَ الْوَاجِبُ عَلَیْکَ أَنْ تَتَذَکَّرَ مَا مَضَی لِمَنْ تَقَدَّمَکَ مِنْ حُکُومَهٍ عَادِلَهٍ أَوْ

[شماره صفحه واقعی : 35]

1- التسقط: من قولهم «تسقط فی الخبر یتسقط» إذا أخذه قلیلا، یرید به هنا: التهاون.
2- اللجاجه: الاصرار علی النزاع. و تنکّرت: لم یعرف وجه الصواب فیه.
3- الوَهْن: الضعف.
4- الاستئثار: تخصیص النفس بزیاده.
5- الناس فیه أسوه: أی متساوون.
6- التغابی: التغافل.
7- یقال «فلان حمّی الأنف»: إذا کان أبیا یأنف الضیم.
8- السَوْره - بفتح السین و سکون الواو -: الحده.
9- الحَدّه - بالفتح -: البأس.
10- الغرب - بفتح فسکون -: الحدّ تشبیها له بحد السیف و نحوه.
11- البادره: ما یبدو من اللسان عند الغضب من سباب و نحوه.