دروس حوزه علمیه جدید پایه 7 صفحه 1581

1- من صافح الکافر، و یده رطبه، غسل یده و الا مسحها بالحائط.

2- اعراب کلمات از تصحیح استاد گرجی گرفته شده است.

[سوره التوبه «9»: آیه 29]

اشاره

قاتِلُوا الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لا بِالْیَوْمِ الْآخِرِ وَ لا یُحَرِّمُونَ ما حَرَّمَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ لا یَدِینُونَ دِینَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ حَتَّی یُعْطُوا الْجِزْیَهَ عَنْ یَدٍ وَ هُمْ صاغِرُونَ «29»

ترجمه:

با آن دسته از اهل کتاب که ایمان به خدا و روز رستاخیز ندارند، و آنچه را خدا و رسولش حرام کرده، حرام ندانند، و به دین حق نمی گروند، پیکار و کارزار کنید، تا بدست خود با خواری و فروتنی جزیه دهند. «29»

تفسیر:

از ابن عباس نقل شده است که شیطان در دلهای مسلمانان ترس از گرسنگی را ایجاد کرد و گفت از کجا می خورید و چگونه می توانید امرار معاش کنید. بعد خداوند متعال آنها را امر کرد که با اهل کتاب بجنگند، و با گرفتن جزیه از آنها و فتح سرزمینها و گرفتن غنایم آنها را ثروتمند و بی نیاز ساخت.

مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ این جمله، بیان برای «الّذین» ی قبلی و جمله های بعدش است.

خداوند در این آیه از اهل کتاب ایمان به خدا را نفی می کند به این دلیل که به خداوند چیزهایی نسبت می دهند که از ساحت قدس او بدور است، و می فرماید:

ایمان به آخرت هم ندارند، زیرا در این امر نیز اعمالشان ناشایست است. و دلیل آن که آنها حرام خدا و رسولش را حرام نمی دانند، آن است که آنچه در کتاب و سنّت حرام شده، حرام نمی دانند.

وجه تسمیه «جزیه» آن است که این هم قسمتی از چیزی است که کفّار اهل ذمّه باید بدهند.

[شماره صفحه واقعی : 532]