دروس حوزه علمیه جدید پایه 7 صفحه 1624

ترجمه:

کسانی که از صدقات مؤمنان اطاعت کار عیب جویی می کنند، و مسخره می کنند آنهایی را که جز به مقدار قدرتشان توانایی ندارند، خدا همه آنان را کیفر استهزاء کننده می دهد، و عذابی دردناک برای ایشان است. «79»

چه برای آنها آمرزش بخواهی و چه نخواهی، اگر هفتاد مرتبه برایشان استغفار کنی، هرگز خداوند آنها را نمی آمرزد، چرا که ایشان به خدا و رسولش کافر شدند، و خداوند گروه بدکار را هدایت نمی کند. «80»

تفسیر:

الَّذِینَ یَلْمِزُونَ در محل نصب یا رفع است، بنا بر ذمّ، «المطوع» کسی که با میل و رغبت و به قصد قربت کاری انجام دهد. این کلمه در اصل «متطوّع» بوده، معنای آیه این است: مؤمنانی را که با اخلاص صدقه می دهند عیب جویی می کنند و به آنها طعنه می زنند و نیز از کسانی که مال فراوانی ندارند و به این سبب چیز اندکی را صدقه می دهند عیب می گیرند. خدا هم خود آنها را مسخره می کند: «سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ»، این جمله خبری است، مانند جمله: اللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ:

«خدا آنها را استهزاء می کند». (بقره/ 15) اسْتَغْفِرْ لَهُمْ این جمله، امر، در معنای خبر است یعنی: هرگز خدا آنان را نمی آمرزد، خواه برایشان طلب آمرزش کنی یا نکنی، و متضمّن معنای شرط است.

کلمه «سبعین»- هفتاد- در کلام عرب، مثلی است برای کثرت، چنان که امیر مؤمنان علیه السّلام می فرماید:

لاصبحن العاص و ابن العاص سبعین الفا عاقدی النّواصی

به وسیله هفتاد هزار سوار که پیشانی اسبهایشان بسته است، با قبیله عمرو بن عاص مبارزه می کنم.

[شماره صفحه واقعی : 575]