دروس حوزه علمیه جدید پایه 7 صفحه 1631

ترجمه:

بر اشخاص ناتوان و بیمار و کسانی که چیزی برای انفاق ندارند، ایرادی نیست، در صورتی که برای خدا و رسولش خیرخواهی کنند، و بر نیکوکاران راهی برای مؤاخذه نیست، و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است. «91»

و همچنین ایرادی نیست بر آنها که وقتی نزد تو آمدند تا بر مرکبی سوارشان کنی گفتی مرکبی ندارم که شما را بر آن، سوار کنم، بازگشتند در حالی که چشمانشان اشکبار بود که چیزی نداشتند تا در راه خدا انفاق کنند. «92»

راه مواخذه بر کسانی باز است که از تو اجازه می خواهند در حالی که تمکّن دارند، آنها راضی شدند که با معذورین از جنگ بمانند، و خداوند بر دلهایشان مهر نهاده، پس چیزی نمی دانند. «93»

تفسیر:

«الضُّعَفاءِ» افرادی که از بیماری طولانی، یا از پیری، ضعیف و ناتوانند.

الَّذِینَ لا یَجِدُونَ منظور فقیران و تنگدستان اند.

مراد از «نصح» برای خدا و رسولش، ایمان و اطاعت، در نهان و آشکار است.

ما عَلَی الْمُحْسِنِینَ آنها که عذر موجّه دارند و خیرخواه اند.

مِنْ سَبِیلٍ راهی بر آنها نیست، یعنی تقصیری ندارند و کسی را حق عتاب بر آنها نیست.

قُلْتَ لا أَجِدُ جمله حال است از «ک» در «أتوک» که در اولش کلمه «قد» درتقدیر است، معنای آیه این است: و نیز بر کسانی که پیش تو آمدند و تو گفتی:

تمکّنی ندارم، ایرادی نیست.

[شماره صفحه واقعی : 582]