دروس حوزه علمیه جدید پایه 7 صفحه 1637

1- تو، مانند گرگ بدی بودی که اگر روزی رفیقش را خون آلود ببیند حمله به خون می کند. شاعر، رفیقش را مذمّت به بی وفایی و جفاکاری می کند- م.

عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ زیرا رسول اکرم صلّی اللَّه علیه و آله برای صدقه دهندگان دعای خیر و برکت و برای ایشان طلب مغفرت می کرد، چنان که وقتی ابو اوفی صدقه داد، آن حضرت گفت: خدایا آل ابو اوفی را رحمت کن، و چون انفاق سبب مغفرت و دعا می شود، خداوند فرموده است: یَتَّخِذُ ما یُنْفِقُ قُرُباتٍ ... و صلوات: آنچه انفاق می کند تقرّب به خدا و دعای خیر پیامبر حساب می کند.

أَلا إِنَّها قُرْبَهٌ در این عبارت خداوند گواهی می دهد که آنچه انفاق کننده معتقد است، راست است: داده هایش باعث نزدیکی او به خدا و دعای پیامبرش می باشد، و به وسیله دو حرف تنبیه: «الا» و تحقیق: «انّها» که حاکی از ثبات امر و تحقّق آن است، جمله را شروع، و امیدواری انفاق کننده را تصدیق فرموده است، و جمله:

«سَیُدْخِلُهُمُ اللَّهُ» نیز به همین منظور است، زیرا «سین» مفید تأکید و تحقّق وعده است، «قربه» با ضمّه «راء» نیز قرائت شده است.

[سوره التوبه «9»: آیه 100]

اشاره

وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِی تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدِینَ فِیها أَبَداً ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ «100»

ترجمه:

و پیشگامان نخستین از مهاجرین و انصار، و آنان که به نیکی از اینها پیروی کردند، خدا از آنها خشنود و آنان نیز از خدا خشنودند، و برایشان باغهایی از بهشت آماده ساخته که جویها، در آن روان است، و برای همیشه در آن، جاودانند، و این است کامیابی بزرگ. «100»

تفسیر:

وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِینَ این گروه، کسانی اند که به هر دو قبله نمازخواندند، و بعضی گفته اند: کسانی هستند که در جنگ بدر شرکت داشتند.

[شماره صفحه واقعی : 12]