دروس حوزه علمیه جدید پایه 7 صفحه 1646

پیامبر فرمود: خدا درباره شما، چنین فرموده است: وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ خداوند دوست می دارد کسانی را که پاکیزگی را دوست می دارند، آنان پاکیزگی را دوست می داشتند، یعنی آن را انتخاب می کردند و بر آن حرص می ورزیدند. و معنای این که خدا آنها را دوست می دارد، این است که از آنها خشنود است و به ایشان نیکی می کند همان کاری که دوست نسبت به دوست خود انجام می دهد.

أَسَّسَ بُنْیانَهُ بعضی «أسّس بنیانه» مبنی للمفعول خوانده اند، و بندرت: «أسس بنیانه» به صورت اضافه نیز خوانده شده است که جمع «اساس» باشد.

معنای آیه این است: آیا کسی که ساختمان دیانت خود را بر پایه محکم حق و حقیقت استوار ساخته است که همان تقوای خدا، و خشنودی او می باشد، بهتر است، یا کسی که آن را بر باطل و نفاق قرار داده که دارای ضعیفترین و کم دوامترین پایه است، و مثل آن در بی ثباتی مثل پرتگاهی است که در شرف سقوط و خرابی است؟. شفا: شفیر لب.

جرف الوادی کناره درّه که بن آن با نم آب، چاله می شود و سیل، آن را فرو می ریزد.

«هار» قسمتی از لبه درّه که در حال سقوط و خرابی است، بر وزن «فعل» است که در اصل «هائر» بوده و کوتاه شده است مثل «خلف» از «خالف» و مانند «شاک» و «صات» از «شائک» و «صائت» این الف فاعل نیست، بلکه در اصل هور و سوک و صوت بوده است. (1)

فَانْهارَ بِهِ فِی نارِ جَهَنَّمَ با توجه به این که در عبارت قبل به طور مجاز، از باطل

[شماره صفحه واقعی : 21]